Berichten

Vandaag gebeurt er iets interessants. De titel voor dit blog heb ik een maand geleden al opgeschreven en vandaag begin ik aan het schrijven van de tekst zelf. Maar wat had ik ook al weer bedacht te gaan schrijven over het vinden van je ideale leven? Ik heb daar vast een beeld bij gehad en een idee, maar ik heb op dit moment werkelijk geen idee. Ben ik nu in paniek? Nee, want dat is precies één van de manieren om je ideale leven te vinden: niet te snel in paniek raken en vertrouwen hebben… Vertrouwen in jezelf, vertrouwen in je kennis en ervaring en daarnaast erop vertrouwen dat je gegeven zal worden wat je nodig hebt.

De eerste vraag bij dit onderwerp is natuurlijk de vraag: ‘Wat is je ideale leven? ‘
Zolang jij niet weet wat jouw ideale leven is ga je hem ook zeker niet vinden! En dan hebben we direct een belangrijk probleem bij de horens gevat: Kunnen wij echt goed scherp krijgen wat ons ideale leven is?
Mijn eerste gedachte bij een ideaal leven is een ‘stressloos’ leven. Een leven zonder problemen, zonder lastige zaken, zonder kritiek het liefst. lekker makkelijk en ontspannen. De hele dag in rust zijn en ‘zen’. Maar als je er goed over nadenkt dan is dat helemaal geen ideaal leven! Ik zou het leven op een gegeven moment, al vrij snel zelfs, super saai vinden. Ik heb afwisseling nodig, ik heb gebeurtenissen nodig, ik heb avontuur nodig. Problemen oplossen geeft ook een geweldig gevoel. Kritiek, daar groei ik van en dat is ontzettend prettig en ik wordt er een beter mens van. Dat is precies wat ik nodig heb.

Het ‘verkeerde’ ideale leven

Een verkeerd beeld hebben van je ideale leven, wat veel mensen snel zullen hebben, kan ervoor zorgen dat je helemaal niet gelukkig wordt en dan blijkt het toch niet zo ideaal te zijn. Veel mensen vinden het lastig om een reëel ideaalbeeld te verwoorden. Jij hebt daar wellicht minder moeite mee en kunt heel realistische dromen hebben, gelukkig maar, maar lees toch gerust even verder. Er zijn toch weinig mensen geneigd om op te schrijven dat ze in hun ideale leven feedback willen ontvangen en moeilijkheden willen tegenkomen om te overwinnen, etc. Je passie volgen is in ieder geval een belangrijke manier om je ideale leven te ontdekken dat reëel is. Dat is tenslotte waarom je hier bent, om jouw passie te volgen. Je krijgt die passie namelijk niet voor niets.

Heb je eenmaal een reëel ideaalbeeld dan is de volgende vraag natuurlijk: ‘Hoe ga je dit ideaalbeeld waarheid maken’? Vandaag wil ik je daarover de les meegeven die ik leerde in mijn leven. De tip om te stoppen met vechten en meer te gaan vertrouwen.

Onverwachte gebeurtenissen

Op weg naar de verwezenlijking van ons ideale leven komen er allerlei onverwachte gebeurtenissen op ons pad. Dingen die we niet voorzien hadden en waar we ons tegen verzetten en tegen vechten. We willen problemen overwinnen en oplossen en verder gaan richting ons ideale leven. een eerste reality check is dan om na te gaan of je ideale leven echt je ideale leven is en geen geromantiseerd beeld wat saai gaat worden. Maar je kunt een heel realistisch ideaalbeeld hebben en toch van je pad geslingerd worden door de gebeurtenissen in het leven. Het leven vraagt soms veel van ons, omdat we niet alles kunnen plannen en voorspellen. Soms gebeuren dingen ons gewoon. We worden erdoor overvallen.

Ikzelf werd ook overspoeld door mijn ziekte ME/CVS. Even leek het of ik erin verdronk! Dat ik nooit meer boven zou komen. Het overkwam mij, ongevraagd en ik had het gevoel dat ik alles had verloren.

Ik had zelf een berg onder mij opgeworpen door hard te werken en alles te doen wat ik leuk vond. Ik stond op de top van mijn zelf opgeworpen berg en dacht dat ik onoverwinnelijk was. Maar toen werd het oorlog en nam ME/CVS bezit van mijn lichaam. ME, de nieuwe heerser van mijn lijf beheerste mijn hoofd, mijn geheugen en concentratie, mijn darmen, mijn spieren en mijn zenuwen. Ik probeerde een aantal strategieën om ervan af te komen. Ik negeerde het, maar daardoor ging ME/CVS harder strijden. Ik vocht als een leeuw en bleef werken en een sociaal leven leiden. Maar ik raakte uitgeput door het gevecht. En uiteindelijk lazerde ME/CVS mij in het ravijn dat aan mijn voeten was doordat ik op mijn zelf opgeworpen berg stond. Ik viel hard. Het leek uitzichtloos en hopeloos. Eerst probeerde ik nog wanhopig om omhoog te klimmen, maar al snel begreep ik dat het niet zou lukken. Ik gleed steeds weer terug. Uiteindelijk liet ik me moedeloos op de grond van het ravijn zakken en het voelde alsof ik overspoeld was door een tsunami en was verdronken.

Neem het heft weer in eigen hand: stop met vechten

Als je steeds maar moet worstelen in je leven dan kan je dat moedeloos maken. Als het leven je steeds overkomt en je steeds weer moet vechten dan raak je uitgeput en wordt het op een gegeven moment uitzichtloos. Dat geldt voor allerlei situaties die je steeds maar overkomen en niet alleen voor ziekte, zoals in mijn verhaal. Het vechten in je leven maakt je moe!

Het enige wat je kunt doen om in zo’n situatie weer het heft in eigen hand te nemen is: Stoppen met vechten! Vertrouw erop dat je krijgt wat je nodig hebt om de situatie aan te kunnen en vertrouw erop dat het je uiteindelijk zal brengen waar jij moet zijn. Mijn ziekte heeft mij uiteindelijk geholpen om een betere trainer en coach te worden. Dat had ik zelf niet kunnen bedenken! Maar mijn ziekte hoort dus bij mijn ideale leven. Dat ging ik pas zien toen ik gestopt was met vechten en begon te vertrouwen!

Moet je dan maar moedeloos op de koude grond blijven liggen? Nee, natuurlijk niet!
Voor ik dit zelf ontdekte dacht ik dat vechten een vorm was van regie nemen over je leven. Ik leerde uit boeken en tijdens de revalidatie dat gebeurtenissen in je leven je kunnen overkomen, maar dat je zelf verantwoordelijkheid moet nemen. Je bent wel niet schuldig aan de situatie, maar je bent wel verantwoordelijk om de regie terug te nemen. En ik dacht dat vechten een vorm was van regie nemen.

Zolang ik echter bleef vechten tegen mijn ziekte werd het alleen maar erger. Het leek op een wedstrijd touwtrekken waarbij ik aan de ene kant van het touw stond en de ziekte aan de andere kant. Tussen ons in was dat ravijn. Hoe harder ik aan het touw trok en vocht, hoe harder de ziekte terug trok. En uiteindelijk was het resultaat dat de ziekte mij het ravijn in trok.
Het enige wat je kunt doen om de worsteling te stoppen is het touw loslaten.
Vechten is niet een vorm van regie nemen. Regie nemen is wel een vorm van vechten. Niet vechten TEGEN, maar vechten VOOR.
Namelijk vechten voor je passie! Regie nemen is vechten voor datgene waar jij passie voor hebt. Dan kun je het heft weer in eigen hand nemen. ME/CVS huist nog steeds in mijn lichaam en ik luister ernaar. We zijn geen dikke vrienden, ik heb liever dat hij gaat. Maar nu hij er toch is probeer ik maar van hem te leren en naar hem te luisteren. Wellicht heeft hij nog wat wijze lessen. En ja, warempel, die heeft hij!
En binnen de mogelijkheden die ik nu heb vecht ik voor mijn passie.

Gratis E-boek – LEEF je eigen leven t.w.v. 12,95
+ Gratis 5-daagse videotraining ‘BalansWeek’!

Schrijf je dus snel in voor de waardevolle mails

Het onverwachte accepteren als onderdeel van je ideale leven

In mijn ravijn ben ik opgestaan van de koude bodem. En toen ik eens goed om mij heen keek naar waar mijn passie ligt zag ik, niet voor mij waar ik steeds keek, maar links van mij een heel gemakkelijk bereikbaar plateau, op ongeveer een kwart van de berg. Ik zag dat als ik voorzichtig liep, niet te gehaast en niet te ambitieus dat ik dat kon bereiken en dat precies op dat plateau was waar ik zoveel passie voor heb. Energie om er voor anderen te zijn, betrokken te zijn, gepassioneerd te zijn en inspirerend te zijn. Niet datgene wat ik bovenop de berg allemaal deed en kon en niet zoveel energie als ik zou willen. Maar het was een begin.
Eenmaal op het plateau kreeg ik te maken met een uitdagende ME/CVS die mij opnieuw het touw aanbood, maar ik weigerde om tegen hem te vechten, want ik was aan het vechten voor mijn passie. Af en toe laat ik me toch verleiden en lazer ik weer even naar beneden, maar ik ken de weg omhoog naar het plateau. Ga ik ooit hoger de berg opkomen? Ik heb nog geen volgend plateau ontdekt. Dat zal komen wanneer ik zover ben. En helemaal bovenop de berg? Dat hoeft voor mij niet meer. Ik vind het prima om wat lager te blijven, als ik maar kan doen waar mijn hart ligt. Graag zou ik nog een plateau ietsje hoger vinden, met ietsje meer energie, maar ook als dat niet gebeurt houd ik de regie over waar ik mij nu bevind.

Ik heb het perfecte plaatje los gelaten en mijn ideale leven bereikt. Nu ik dat bereikt heb ontstaat er weer een nieuw ideaal leven. Nog een klein stapje verder. Ik waak ervoor te kleine doelen te stellen die niet uitdagend genoeg zijn, maar ook waak ik ervoor te hoge doelen te stellen die verlammen en me niet verder brengen.

Hoe vind je jouw ideale leven? Door een uitdagend ideaalbeeld te creëren en te stoppen met vechten. En door te accepteren wat het leven je brengt en vertrouwen te hebben kan iets waarvan je dacht dat het niet in je ideale leven thuishoort toch gaan passen in je ideale leven!

Wat is jouw ideale leven? Heb jij daar een beeld bij? Beschrijf hem hieronder in de reacties. Ik ben heel benieuwd of jij een uitdagend ideaal leven hebt gekozen waar ook onverwachte gebeurtenissen en problemen die opgelost moeten worden een plaats in hebben gekregen. Heb je na dit artikel nog iets verandert aan jouw ideale leven?

Probeer jij ook wel eens van slechte gewoontes of gedrag af te komen en stel je daarvoor doelen op voor jezelf? Merk jij ook dat je patronen ontwikkelt in je leven waar je niet altijd blij mee bent? Wil je veranderen en werk je daar ook aan?

Je kunt bijvoorbeeld niet zonder het kijken van een tv programma voor je gaat slapen, je gaat vaak te laat naar bed, je slaat maaltijden over, je hangt op de bank in plaats van in de sportschool. Maar het kan ook zijn dat je wil stoppen met piekeren. Dat je wilt afkomen van je onzekerheid. Dat je wil stoppen met het belangrijk vinden van de mening van andere mensen. Zo stellen we allemaal doelen

Welke kennis heb je nodig?

Een doorbraak vind je nooit op het leren van nieuw gedrag alleen! Hoewel we toch vaak bezig zijn met het zoeken naar nieuwe kennis en kunde over hoe we moeten veranderen. Maar het is vaak niet hetgeen wat daadwerkelijk tot een doorbraak leidt.
Zolang je acties niet gefocust zijn en gericht op één belangrijk punt op je muur zul je de muur niet doorbreken. Meestal zit een doorbraak meer op je overtuigingen die onder je gedrag zitten dan dat je nieuw gedrag zou moeten aanleren. Je weet best wat de juiste acties zijn en hoe je jouw gewenste toekomst kan bereiken, maar je doet het niet. Het lukt je niet om dat gewenste gedrag te beginnen of, als je wel begint, vol te houden. Je weet wat je moet doen, maar het lijkt wel of iets je tegenhoud, die glazen muur houd je tegen. Dit zijn vaak de gedachten die jij hebt over jezelf en over hoe het leven in elkaar zit, ofwel je overtuigingen.

Werken aan je overtuigingen en patronen helpt je om door de glazen muur heen te breken en dan is het gewenste gedrag ineens een stuk gemakkelijker!
Het gaat erom dat je ‘bewuste’ keuzes gaat maken! En dat jij je gaat focussen op 1 plek op de muur. Als je je pijlen op verschillende plekken richt zal de muur niet breken, maar als je alle pijlen op 1 plek richt zal de muur bezwijken!

Laatst sprak ik Miranda. Ze is chronisch ziek en heeft daarvoor een heel leerzaam revalidatie traject gevolgd. Ze weet hoe ze ermee om moet gaan, maar het gevoel dat ze niet meer kan bijdragen en binnen zit tussen de 4 muren van haar huis benauwen haar en maken haar ongelukkig.

Ze kan heel goed haar taken zo indelen dat ze het aankan. Niet de hele verdieping in 1x willen schoonmaken, maar het verdelen over meer keren en tussendoor steeds rusten. Ze weet precies hoe ze het huishouden, ondanks haar ziekte, kan volbrengen. Maar het geeft geen voldoening. Ze wilde van betekenis zijn voor anderen en een bijdrage leveren.

Miranda draaide rond in een cirkel van iets willen bijdragen, niet kunnen, denken dat ze niets waard is en zich vervolgens betekenisloos voelen en terug naar het begin van weer iets nieuws bedenken waar ze kan bijdragen.

Wat deed Miranda om uit deze cirkel te komen?
Miranda hoefde geen nieuw gedrag te leren, ze weet precies hoe ze moet omgaan met haar beperkingen. Maar wat dan wel…

Wat levert het je op?

Het afleren van patronen en gewoontes is ontzettend moeilijk. Dat merk je op het moment dat je goede voornemens bedenkt en binnen een paar dagen/ paar weken alweer gestopt bent en weer in je oude gewoontes bent vervallen.
Dat heeft onder andere ook te maken met het belonende effect dat een bepaalde gewoonte heeft.

In 2018 ontdekte ik dat rond het fietsen (in plaats van de auto nemen). Als ik voor 2018 de fiets nam dan kon ik, door mijn chronische ziekte, nog niet tot het einde van de straat fietsen aleer ik met de tong op mijn knieën instortte en terug moest. Dus nam ik steeds de auto. Op een gegeven moment kocht ik, in 2018, een elektrische fiets. Wat een verademing! Maar de negatieve ervaring rond fietsen zat zo vast in mijn brein dat ik vooraf al voelde hoe de moeheid opkomt als ik alleen al dacht aan fietsen. Om mezelf op de fiets te hijsen kostte me veel energie, maar als ik eenmaal op de fiets zat en de straat uit was ontdekte ik hoe heerlijk het was dat ik gewoon rustig de trappers rond kan draaien en verder niets hoefde te doen. Dat fietsen best fijn was. En dat ik toen in ieder geval 5-10 minuutjes kon fietsen voor ik echt moest stoppen.

Toch bleef het vooraf nog een strijd, omdat mijn brein de negatieve ervaring nog onthouden had. Er zijn vele goede ervaringen nodig om die negatieve ervaring weg te poetsen. Ik moest regelmatig fietsen om hier uit te komen. Helaas kan ik ondertussen door verslechtering van mijn ziekte ook niet meer op mijn elektrisch fiets weg.

Maar even terug naar het omzetten van patronen, meestal ben je al gestopt voor je brein de positieve ervaring omarmd heeft en ben je alweer in de auto gestapt.

Als het gaat om het ‘afkomen van’ piekeren, onzekerheid, etc. geldt ook het beloningseffect. Dat klinkt misschien gek, want hoe kan piekeren of onzekerheid belonend zijn, waardoor je er niet van af komt?

De beloning kan voor iedereen anders zijn, maar over het algemeen levert je gedrag je toch iets op waardoor je er niet mee stopt. Het kan helpend zijn om eens te onderzoeken wat het patroon jou oplevert. Je onzekerheid levert je misschien op dat je geen moeilijke dingen hoeft aan te gaan in je leven? Of misschien levert het je aandacht op? Wees eens eerlijk naar jezelf over wat je onzekerheid, je gepieker of … jou oplevert.

Je hoofd maakt alles groter

Er is nog een reden waarom veranderen heel moeilijk kan zijn, namelijk het principe dat alles wat je aandacht geeft groeit. Als je van piekeren probeert te komen ben je veel bezig met het onderwerp piekeren. en dus stopt het piekeren niet.

Als je blijft proberen af te komen van je patronen en gewoontes en het maar niet lukt dan blijf je steeds maar bezig met je doelen. Je blijft het steeds opnieuw proberen en dat neemt veel van je gedachten en energie in beslag. Je blijft maar goede voornemens stellen en grijpt elk moment aan om opnieuw te beginnen.

Het kan zelfs zijn dat je vastloopt, doordat je maar blijft proberen het op te lossen. Het zoeken naar oplossingen voor een specifiek ‘probleem’ kan ervoor zorgen dat je blik vernauwt en je niet meer ziet wat er voor creatieve oplossingen mogelijk zijn. Je probleem wordt er steeds groter mee, in jouw hoofd. En veranderen lukt al helemaal niet meer.

tekst gaat onder afbeelding verder…


Gratis E-boek – LEEF je eigen leven t.w.v. 12,95
+ Gratis 5-daagse videotraining ‘BalansWeek’!

Schrijf je dus snel in voor de waardevolle mails


Hoe verander je dan wel?

Wat mij heeft geholpen is om te stoppen met doelen stellen waarbij ik ‘stop’ met iets. Waarbij ik ga ‘afkomen’ van iets. Doelen waarbij ik iets ga ‘afleren’.
Van iets afkomen als doel nemen werkt namelijk averechts!

Het gaat er dus om dat je de juiste doelen gaat stellen! De basis is om op zoek te gaan naar wat je ‘wel wil’! Niet jezelf ten doel stellen om ‘niet meer te doen wat je niet wilt’, maar jezelf ten doel stellen om ‘datgene te gaan doen wat je wel wil’.

Voor mij was het heel helpend om mijzelf ten doel te stellen om me op Jezus te richten en op dankbaarheid. Dat hielp mij omgaan met mijn onzekerheid, piekeren, niet accepteren van mijn ziekte.
Ik ben gestopt met af te willen komen van mijn onzekerheid, af te komen van hard zijn voor mezelf. In de plaats daarvan richt ik me op wat ik wel wil bereiken en wat mij wel kracht gaat geven. En door dankbaar te zijn, me te richten op mijn talenten en op mijn geloof in God zijn mijn onzekerheid en piekeren verdwenen en ben ik ‘als vanzelf’ liefdevol naar mezelf geworden.

Vervolgens ontdekte ik dat sommige problemen die ik dacht te hebben helemaal geen problemen zijn. Veel van mijn problemen had ik ‘zelf gemaakt’ door verwachtingen op te leggen aan mezelf. Ik vond dat bepaalde dingen op een bepaalde manier zouden moeten gebeuren.

Het gaat uiteindelijk allemaal over de overtuigingen die je zelf hebt. Ik had de overtuiging dat je altijd nuttig moet zijn en dat luiheid afgestraft dient te worden. Op het moment dat ik op bed lag had ik dus een probleem. Nu kan ik dat loslaten en is het probleem er niet meer en is er zoveel verandert in mijn leven!

Van iets afkomen is niet het doel! Focus wel!

Van iets afkomen zou dus nooit het doel moeten zijn! Als je van iets af wil komen is je blik niet meer open, maar ben je alleen op dat doel gericht. Kijk of je probleem wel echt een probleem is en zo niet, laat het dan los. Is het wel echt een probleem stel dan doelen in wat je wel wil bereiken in plaats van waar je van af wil komen.

Er zijn heel veel valkuilen waar je in kunt trappen waardoor je jouw focus verliest. Ik heb dat zelf ook meegemaakt en in deze blog wil ik je ervoor waarschuwen om vooral niet hetzelfde te doen als ik deed 😉 

Wat ik dan precies deed? Ik deed ALLES! Ik deed alles tegelijk. Al toen ik studeerde voelde ik dat er iets moest veranderen en dat ik meer zelfvertrouwen wilde ontwikkelen. Ik zocht coaching, maatschappelijk werk, psychologen, boeken en zelfs televisieprogramma’s waarin ik iets kon leren over mijn psyche en hoe ik me gelukkiger kon gaan voelen.

Het leek alsof ik me focuste op één ding, namelijk mijn mentale gezondheid. Maar dat was een ‘schijn focus’. Want binnen mijn zoektocht naar mentale gezondheid schoot ik alle kanten op! Ik zocht wie ik was en tegelijk ook wat ik wilde en hoe ik regie kon nemen over mijn eigen leven en tegelijk hoe ik veerkrachtig kon zijn. Ik zocht het in de psychologische hoek en in de spirituele hoek, mijn geloof. Het was meer een wanhopige zoektocht dan een gefocust plan. Ik deed het niet stap voor stap. Ik deed alle stappen tegelijk.

Focus betekent één stap tegelijk zetten en een keuze maken waar je nu aan wil werken. Ik heb ervaren dat stap 1 de zoektocht naar jezelf is. Wie ben jij, zonder de meningen van anderen, zonder je ervaringen uit je verleden en met je talenten (waarmee je bent geboren), je passie en je karakter/ persoonlijkheid. En waar je aandacht aan wil besteden, waar je heen wil, hoe je regie neemt en hoe je veerkracht ontwikkelt en al die andere punten die je maar kunt bedenken komen later! Focus eerst op het vinden van jezelf, hoe jij gemaakt bent en waarvoor jij hier bent! En houd het daarbij! Focus je en breek door de eerste muur heen!

Onthoud wel: na de eerste glazen muur komt er geheid weer een volgende! Je angsten, je onzekerheden, etc. ze blijven en ze komen terug. Dat blijft je hele leven, het hoort gewoon bij het leven. Maar hoe bang je ook bent, hoe onzeker je ook bent, je kunt toch stappen zetten! En alleen zo kun je bouwen aan je zelfvertrouwen!

En Miranda? Hoe ging het voor haar?

Het punt voor een échte doorbraak bij Miranda zat op haar gedachten en overtuigingen. Want toen ik haar vroeg wat zij van zichzelf vond nu ze niet kon werken buiten de deur zei ze; “Ik vind mijzelf een slappeling als ik dat niet kan”.

Haar overtuiging dat ze een slappeling is als ze niet kan werken hielp haar niet in het doorbreken van de cirkel. Het hield haar zelfs al die tijd in de cirkel.

Toen Miranda ging omarmen dat het ‘ok’ is om een ‘slappeling’ te zijn kwam er ruimte bij haar.

Ineens was de cirkel doorbroken!

Ze wil iets bijdragen, het lukt haar niet, ze vind dat slap en ze vind dat ‘ok’.
En ineens is ze uit de cirkel en komt het gevoel van betekenisloos zijn niet eens meer voor. En het bijzondere is dat ze ontdekte dat ze helemaal geen ‘slappeling’ is, dat bleek het verkeerde woord te zijn voor het niet buiten de deur kunnen werken. Ze ontdekte dat ze een ‘haven’ kon zijn voor mensen in haar omgeving. Mensen die langs konden komen en hun hart konden uitstorten. En dat kon, omdat zij altijd thuis is, in tegenstelling tot vele andere mensen in haar omgeving die geen tijd en ruimte hadden om er voor anderen te zijn door hun drukke werkzaamheden.

Ze is door haar glazen muur gebroken en omarmt zichzelf hoe ze ook is. Wat ze ook van zichzelf vind, het is ‘ok’.

Dat heet veerkrachtig zijn! Wat er ook gebeurd, hoe je je ook voelt, wat je ook denkt over jezelf: een weg vinden om er ‘ok’ mee te zijn.

Wil jij ook meer veerkracht ontwikkelen?
Wil jij ook door jouw glanzen muur heen breken en uit je cirkel stappen? Omarmen wie jij bent hoe je ook over jezelf denkt?

Laat via een berichtje onderaan deze pagina eens weten of jij patronen en gewoontes hebt die je zou willen bereiken en waar jij denkt dat jouw doorbraak ligt. Ligt dat op het gebied van nieuwe kennis op doen? Moet jij loslaten wat je huidige gewoonte je oplevert of minder aandacht geven aan wat ‘niet lukt’. Of moet jij omarmen wie/ wat je bent?

Kan ik je misschien verder helpen?

#1 GRATIS e-boek (en mini-training cadeau)

Download mijn gratis e-boek met tips en informatie over hoe jij grip kunt krijgen op je leven, je keuzes en je prestaties. Je krijgt er zelfs een gratis 5-daagse mini-training bij cadeau: De Balansweek!

 

#2 Minitraject: Rust in je leven

3 weken lang, elke werkdag, een mail met tips, opdrachten en vragen die je helpen om je leven waardevol te maken wat er ook gebeurt! Ontdek hoe jij rust kunt vinden tijdens dit minitraject!

 

#3: GRATIS inzicht-gesprek

Krijg jouw (leer)vraag helder en ontdek jouw thema. Na dit gesprek heb je al direct helder welke eerstvolgende stappen jij kunt nemen, ook als ik geen passend aanbod voor jou heb. Ik doe je, alleen als dit bij jouw situatie en vraag past, een aanbod voor één van mijn diensten. Ik heb elke week plek voor 2 van deze gesprekken, zodra de agenda vol is worden alle overige data en tijden in die week geblokkeerd.

 

Ps. Nog even dit…

Een paar keer per jaar organiseren we de Kracht & Balans 2-daagse voor vrouwen die waardevol en liefdevol willen leven en datgene willen doen wat bij hen (en bij hoe zij gemaakt zijn) past. In 2 dagen ga je ontdekken wie je bent, hoe jij gevormd bent en bovenal welke keuzes jij hebt te maken. Je gaat naar huis met concrete actiestappen en een duidelijke richting voor jouw leven.

Regelmatig kan ik behoorlijk streng en hard voor mezelf zijn. Ik kan mezelf soms nogal om de oren slaan met kritische oordelen over mijn handelen, spreken en denken. Als ik vind dat ik anders had moeten reageren dan kan ik dat mezelf behoorlijk verwijten. Als ik een fout maak hoor ik dat niet alleen van degene bij wie ik die fout maakte, maar ook nog van mezelf. Het is als die momenten dat je op school straf kreeg van de juf en dat je moeder dit na thuiskomst uit school nog dunnetjes overdeed om extra kracht te geven aan je schuldgevoel, zodat je het nooit meer zou doen. Regelmatig vraag ik mezelf dan ook af of ik niet wat liefdevoller kan en moet zijn voor mijzelf. 

Waarom streng zijn niet als liefdevol wordt gezien

Liefde associëren we met aardig zijn, vriendelijk zijn, zachte aanrakingen, gezellig samen zijn, complimenten, cadeautjes, iets fijns voor de ander doen. Als kinderen elkaar slaan zeggen we hen dat ze ‘lief moeten zijn voor elkaar’. Als ouders hun kind bestraffen na zeer ongewenst gedrag kan een kind tegen de ouder zeggen: “Ik vind jou niet lief”. Al vroeg weten we dat liefde aardig en zacht is en niet koud en hard.  Ook als volwassenen horen we dat we liefdevoller mogen zijn naar onszelf. Ondertussen weet ik dat ik namelijk niet de enige ben die zo hard voor zichzelf kan zijn. We zoeken coaching en therapie, omdat we onszelf zo ontzettend naar beneden kunnen halen en streng kunnen zijn. Coaches en therapeuten helpen ons om zachter, aardiger, vriendelijker naar onszelf te zijn. Ook bij de meditatie en mindfulness gaat het erover dat we zachter worden naar onszelf en met mildheid naar onszelf leren kijken. Met mildheid en vriendelijkheid naar jezelf kunnen kijken is meer ontspannen dan jezelf geselen met kritiek op je eigen handelen. Die ontspanning en liefde voor jezelf is belangrijk en het helpt je om ook milder en vriendelijker naar anderen te kijken.

Wat als je streng zijn als ‘niet ok’ blijft zien

Jezelf geselen met constante oordelen en kritiek op jezelf is wellicht niet de beste ‘straf’ om jezelf te geven. Voor mij persoonlijk geldt in ieder geval dat ik, hoe hard ik mezelf ook geselde, niet veranderde in mijn persoonlijkheid of karakter door mezelf te geselen. Aan de andere kant kan een gevolg van alleen maar vriendelijk en mild zijn naar jezelf ook een keerzijde hebben. Zien dat je iets hebt gedaan wat niet handig was, anders overkwam dan jij bedoelde, iets stuk maakte, pijn deed helpt je ook om na te denken over dat je dit in het vervolg anders wil doen. Daarnaast kan het ook veel stress opleveren. Als je als natuurlijke eigenschap hebt dat je streng bent voor jezelf dan is elke keer dat je kritiek hebt op jezelf direct een aanleiding om nog strenger te worden voor jezelf. Het begint met de gedachte: ‘dat had ik beter kunnen oplossen’ en eindigt met: ‘ik had niet zo streng voor mezelf moeten zijn, want dat is niet liefdevol’. Het gebeurt je automatisch, want het zit nu eenmaal in je om streng te zijn.

In Spreuken staat het eigenlijk heel mooi verwoord: ‘Wie de tucht liefheeft, die heeft de wetenschap lief; maar wie de bestraffing haat, is onvernuftig.’ (Spreuken 13:1).
Zonder streng te zijn kun je niet leren van je fouten. Leren is wetenschap ontwikkelen over jezelf en over je eigen neigingen en onbewuste, automatische reacties. Zonder deze wetenschap wordt het moeilijk om te zien waar je moet veranderen.

Verschil tussen streng zijn en jezelf geselen

Het is dus juist liefdevol om streng te zijn om ervan te leren! Maar er is wel een duidelijk verschil tussen streng zijn en jezelf geselen. Wellicht heb je het al ontdekt tijdens het lezen van dit artikel.

Of jezelf geselen met kritiek op jezelf de juiste vorm van ‘streng’ zijn voor jezelf is denk ik persoonlijk niet. De ontdekking van de gevolgen van je handelen, spreken en denken helpt je te kunnen zien hoe je kunt veranderen. Jezelf vervolgens met de kritiek op jezelf dat je het niet goed gedaan hebt blijven geselen veranderd je echter niet. Het is een ‘straf’ die je jezelf geeft die je niet behoed voor herhaling. Streng zijn en jezelf even toespreken is wat anders dan jezelf uren blijven geselen met gedachten. Nadat je streng naar jezelf hebt gekeken is het goed om daar ook in mildheid en vriendelijkheid mee om te gaan.

Liefdevol streng zijn

Mild zijn en vriendelijk zijn naar jezelf betekent eerlijk onder ogen zien wat je doet, zegt en denkt. Zien dat je soms dingen anders zou willen doen, zeggen of denken. Omarmen dat je niet perfect bent, dat je fouten maakt en excuses moet maken (ook naar jezelf). Streng zijn en hard zijn voor jezelf omarmen als juist iets liefdevols. Iets dat jou kan helpen het anders te gaan doen. Je kunt ook mild kijken naar je eigen strengheid door te zien dat je het doet uit liefde!

Zelf kwam ik erachter dat ik niet alleen streng ben naar mezelf, maar ook naar de mensen om mij heen waar ik van houdt. Waarom, vroeg ik mij af, ben ik zo streng en hard over hen? Het antwoord is simpel: Omdat ik van hen houd. Ik wil graag dat zij leren en groeien! In hetzelfde boek Spreuken dat vol staat met wijsheden staat ook een tekst die hier over gaat op een andere manier: ‘Het is beter om iemand openlijk te waarschuwen dat hij verkeerd doet, dan je mond te houden omdat je van hem houdt. Strenge woorden van een vriend doen wel pijn, maar zijn met goede bedoelingen gezegd. Een vijand omhelst je zonder dat hij het meent.’ (Spreuken 27: 5-6). Dit kun je ook op jezelf toepassen. Het is beter om jezelf te waarschuwen dat je verkeerd gaat. Strenge woorden tegen jezelf spreken doen wel pijn, maar je doet het met liefdevolle bedoelingen! Vergeef jezelf! Ook dat is liefde! Leer van je eigen strengheid en vergeef jezelf. Alles kan altijd anders en beter in jouw hoofd, dat is ok. Kijk ernaar, vergeef vervolgens jezelf en wees mild naar jezelf.

Ben jij ook zo’n strenge beoordelaar van jezelf? Omarm het! Het helpt je te zien en te ontdekken wat er gebeurt. Het helpt je te groeien! Wees blij dat je deze eigenschap hebt en kijk vol mildheid en vriendelijkheid naar jouw strenge kant in jezelf! Maar stop met jezelf te ‘straffen’ en geselen met uren van pijniging en gedachten. Dat is uit verhouding. Vergeef jezelf!

Ook zo streng voor jezelf?
Dan moet je echt ook komen naar het TotalBalance kracht & balans weekend! Je groeit naar een liefdevol leven in balans met God, jezelf en de mensen om je heen.

Omarm al je eigenschappen, zoals je gemaakt bent! Dat is pas echt liefdevol zijn naar jezelf.

De ene dag heb je alles in de hand, de andere dag lijkt het leven je te ontglippen en ben je de controle kwijt over de situatie. Je agenda stroomt over, verwachtingen en taken liggen op je te wachten en iedereen heeft iets van je nodig. Iedereen verliest wel eens de grip en de controle over een situatie in zijn of haar leven. En dat terwijl we allemaal op zoek zijn naar die balans in ons leven.

Het is zo frustrerend als je de controle over dingen in je leven verliest. Als je het gevoel hebt dat de dingen uit je handen glippen en je geen grip meer hebt. Voor sommigen gebeurt dit af en toe, maar voor sommigen is het zelfs zo dat ze ondertussen de controle over het hele dagelijkse leven kwijt zijn.

Je wil graag een evenwichtig leven dat in balans is, maar het lijkt je steeds te ontglippen. Steeds komen er dingen op je pad die je weer uit balans brengen. Een telefoontje dat langer duurt dan je wil, een vriendin die even binnen komt vallen voor een kopje thee, de rij bij de supermarkt die veel langer is dan gedacht waardoor je hele planning uitloopt.

Als je de controle over je leven verloren lijkt te hebben, als je de grip verliest dan voelt het een beetje alsof het leven je overkomt. Je loopt constant achter de feiten aan en verliest de grip.

Als je dit af en toe hebt dan is er niet zoveel aan de hand, het maakt het leven wel interessant en avontuurlijk. Maar als dit heel vaak gebeurt of zelfs dagelijks dan wordt het mentaal steeds zwaarder om je weer bij elkaar te rapen en verder te gaan. In het begin lijkt het misschien alsof je dit heel goed aankunt en sta je verbaasd over je flexibiliteit en je talent om in chaos te presteren. Maar hoe langer het duurt hoe lastiger het zal worden. Je wordt mentaal moe en je verliest de mentale energie om de regie weer terug te pakken.

Je kunt zelfs in een depressie en zelfs in een burn-out raken als je steeds maar bezig bent met brandjes blussen in je leven en achter de feiten aanlopen.

Hoe langer dat duurt hoe langer je ook aan je herstel zult moeten werken. Het wordt steeds moeilijker om de grip terug te krijgen en je leven weer in balans te brengen.

4 tactieken

Er zijn 4 tactieken waarmee jij de controle over je leven terug krijgt en ook de controle over je leven kunt vasthouden. Het vraagt wel inspanning en dagelijkse bewustwording, maar uiteindelijk kun je er mentaal energiek bij blijven! Het sleutelwoord is Persoonlijk Leiderschap door Hart, Aandacht, Regie en Toewijding.

  1. Hart – luister naar je Hart
    Wie ben jij diep in je hart, waar verlang jij diep in je hart naar? Wat is je passie? Waarvoor ben jij op deze wereld gezet? Als je dat weet heb je stap 1 op weg naar Persoonlijk Leiderschap gezet.
  2. Aandacht – heb Aandacht voor jezelf
    Aandacht voor wat er in jou leeft en in de mensen in je omgeving. Aandacht voor positieve gebeurtenissen en positieve kenmerken van jezelf. Maar ook aandacht voor moeilijke gebeurtenissen en je schaduwkanten.
  3. Regie – neem de Regie over je leven
    Prioriteiten stellen en keuzes maken. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven en de regie nemen. Dingen loslaten die niet bij je prioriteiten horen helpt je om je leven in evenwicht te brengen en de grip weer terug te krijgen.
  4. Toewijding – ga met Toewijding je levensweg
    Zorg dat je toegewijd bent aan je zelf en aan jouw passies. Dat de keuzes die je maakt passen bij wie jij bent en waarvoor jij op aarde bent. Doorzetten als het even moeilijk wordt en niet te snel opgeven. Zo kun je veerkracht ontwikkelen.

Door dicht bij jezelf te blijven, aandacht te hebben voor wat er in het nu is, prioriteiten te stellen en keuzes te maken en veerkracht te ontwikkelen kun je de grip op je leven terug krijgen.