Berichten

Vandaag gebeurt er iets interessants. De titel voor dit blog heb ik een maand geleden al opgeschreven en vandaag begin ik aan het schrijven van de tekst zelf. Maar wat had ik ook al weer bedacht te gaan schrijven over het vinden van je ideale leven? Ik heb daar vast een beeld bij gehad en een idee, maar ik heb op dit moment werkelijk geen idee. Ben ik nu in paniek? Nee, want dat is precies één van de manieren om je ideale leven te vinden: niet te snel in paniek raken en vertrouwen hebben… Vertrouwen in jezelf, vertrouwen in je kennis en ervaring en daarnaast erop vertrouwen dat je gegeven zal worden wat je nodig hebt.

De eerste vraag bij dit onderwerp is natuurlijk de vraag: ‘Wat is je ideale leven? ‘
Zolang jij niet weet wat jouw ideale leven is ga je hem ook zeker niet vinden! En dan hebben we direct een belangrijk probleem bij de horens gevat: Kunnen wij echt goed scherp krijgen wat ons ideale leven is?
Mijn eerste gedachte bij een ideaal leven is een ‘stressloos’ leven. Een leven zonder problemen, zonder lastige zaken, zonder kritiek het liefst. lekker makkelijk en ontspannen. De hele dag in rust zijn en ‘zen’. Maar als je er goed over nadenkt dan is dat helemaal geen ideaal leven! Ik zou het leven op een gegeven moment, al vrij snel zelfs, super saai vinden. Ik heb afwisseling nodig, ik heb gebeurtenissen nodig, ik heb avontuur nodig. Problemen oplossen geeft ook een geweldig gevoel. Kritiek, daar groei ik van en dat is ontzettend prettig en ik wordt er een beter mens van. Dat is precies wat ik nodig heb.

Het ‘verkeerde’ ideale leven

Een verkeerd beeld hebben van je ideale leven, wat veel mensen snel zullen hebben, kan ervoor zorgen dat je helemaal niet gelukkig wordt en dan blijkt het toch niet zo ideaal te zijn. Veel mensen vinden het lastig om een reëel ideaalbeeld te verwoorden. Jij hebt daar wellicht minder moeite mee en kunt heel realistische dromen hebben, gelukkig maar, maar lees toch gerust even verder. Er zijn toch weinig mensen geneigd om op te schrijven dat ze in hun ideale leven feedback willen ontvangen en moeilijkheden willen tegenkomen om te overwinnen, etc. Je passie volgen is in ieder geval een belangrijke manier om je ideale leven te ontdekken dat reëel is. Dat is tenslotte waarom je hier bent, om jouw passie te volgen. Je krijgt die passie namelijk niet voor niets.

Heb je eenmaal een reëel ideaalbeeld dan is de volgende vraag natuurlijk: ‘Hoe ga je dit ideaalbeeld waarheid maken’? Vandaag wil ik je daarover de les meegeven die ik leerde in mijn leven. De tip om te stoppen met vechten en meer te gaan vertrouwen.

Onverwachte gebeurtenissen

Op weg naar de verwezenlijking van ons ideale leven komen er allerlei onverwachte gebeurtenissen op ons pad. Dingen die we niet voorzien hadden en waar we ons tegen verzetten en tegen vechten. We willen problemen overwinnen en oplossen en verder gaan richting ons ideale leven. een eerste reality check is dan om na te gaan of je ideale leven echt je ideale leven is en geen geromantiseerd beeld wat saai gaat worden. Maar je kunt een heel realistisch ideaalbeeld hebben en toch van je pad geslingerd worden door de gebeurtenissen in het leven. Het leven vraagt soms veel van ons, omdat we niet alles kunnen plannen en voorspellen. Soms gebeuren dingen ons gewoon. We worden erdoor overvallen.

Ikzelf werd ook overspoeld door mijn ziekte ME/CVS. Even leek het of ik erin verdronk! Dat ik nooit meer boven zou komen. Het overkwam mij, ongevraagd en ik had het gevoel dat ik alles had verloren.

Ik had zelf een berg onder mij opgeworpen door hard te werken en alles te doen wat ik leuk vond. Ik stond op de top van mijn zelf opgeworpen berg en dacht dat ik onoverwinnelijk was. Maar toen werd het oorlog en nam ME/CVS bezit van mijn lichaam. ME, de nieuwe heerser van mijn lijf beheerste mijn hoofd, mijn geheugen en concentratie, mijn darmen, mijn spieren en mijn zenuwen. Ik probeerde een aantal strategieën om ervan af te komen. Ik negeerde het, maar daardoor ging ME/CVS harder strijden. Ik vocht als een leeuw en bleef werken en een sociaal leven leiden. Maar ik raakte uitgeput door het gevecht. En uiteindelijk lazerde ME/CVS mij in het ravijn dat aan mijn voeten was doordat ik op mijn zelf opgeworpen berg stond. Ik viel hard. Het leek uitzichtloos en hopeloos. Eerst probeerde ik nog wanhopig om omhoog te klimmen, maar al snel begreep ik dat het niet zou lukken. Ik gleed steeds weer terug. Uiteindelijk liet ik me moedeloos op de grond van het ravijn zakken en het voelde alsof ik overspoeld was door een tsunami en was verdronken.

Neem het heft weer in eigen hand: stop met vechten

Als je steeds maar moet worstelen in je leven dan kan je dat moedeloos maken. Als het leven je steeds overkomt en je steeds weer moet vechten dan raak je uitgeput en wordt het op een gegeven moment uitzichtloos. Dat geldt voor allerlei situaties die je steeds maar overkomen en niet alleen voor ziekte, zoals in mijn verhaal. Het vechten in je leven maakt je moe!

Het enige wat je kunt doen om in zo’n situatie weer het heft in eigen hand te nemen is: Stoppen met vechten! Vertrouw erop dat je krijgt wat je nodig hebt om de situatie aan te kunnen en vertrouw erop dat het je uiteindelijk zal brengen waar jij moet zijn. Mijn ziekte heeft mij uiteindelijk geholpen om een betere trainer en coach te worden. Dat had ik zelf niet kunnen bedenken! Maar mijn ziekte hoort dus bij mijn ideale leven. Dat ging ik pas zien toen ik gestopt was met vechten en begon te vertrouwen!

Moet je dan maar moedeloos op de koude grond blijven liggen? Nee, natuurlijk niet!
Voor ik dit zelf ontdekte dacht ik dat vechten een vorm was van regie nemen over je leven. Ik leerde uit boeken en tijdens de revalidatie dat gebeurtenissen in je leven je kunnen overkomen, maar dat je zelf verantwoordelijkheid moet nemen. Je bent wel niet schuldig aan de situatie, maar je bent wel verantwoordelijk om de regie terug te nemen. En ik dacht dat vechten een vorm was van regie nemen.

Zolang ik echter bleef vechten tegen mijn ziekte werd het alleen maar erger. Het leek op een wedstrijd touwtrekken waarbij ik aan de ene kant van het touw stond en de ziekte aan de andere kant. Tussen ons in was dat ravijn. Hoe harder ik aan het touw trok en vocht, hoe harder de ziekte terug trok. En uiteindelijk was het resultaat dat de ziekte mij het ravijn in trok.
Het enige wat je kunt doen om de worsteling te stoppen is het touw loslaten.
Vechten is niet een vorm van regie nemen. Regie nemen is wel een vorm van vechten. Niet vechten TEGEN, maar vechten VOOR.
Namelijk vechten voor je passie! Regie nemen is vechten voor datgene waar jij passie voor hebt. Dan kun je het heft weer in eigen hand nemen. ME/CVS huist nog steeds in mijn lichaam en ik luister ernaar. We zijn geen dikke vrienden, ik heb liever dat hij gaat. Maar nu hij er toch is probeer ik maar van hem te leren en naar hem te luisteren. Wellicht heeft hij nog wat wijze lessen. En ja, warempel, die heeft hij!
En binnen de mogelijkheden die ik nu heb vecht ik voor mijn passie.

E-boek - Leef je eigen levenGratis E-boek – LEEF je eigen leven!
Schrijf je in voor waardevolle mails en ontvang gratis mijn E-boek: LEEF je eigen leven!

Het onverwachte accepteren als onderdeel van je ideale leven

In mijn ravijn ben ik opgestaan van de koude bodem. En toen ik eens goed om mij heen keek naar waar mijn passie ligt zag ik, niet voor mij waar ik steeds keek, maar links van mij een heel gemakkelijk bereikbaar plateau, op ongeveer een kwart van de berg. Ik zag dat als ik voorzichtig liep, niet te gehaast en niet te ambitieus dat ik dat kon bereiken en dat precies op dat plateau was waar ik zoveel passie voor heb. Energie om er voor anderen te zijn, betrokken te zijn, gepassioneerd te zijn en inspirerend te zijn. Niet datgene wat ik bovenop de berg allemaal deed en kon en niet zoveel energie als ik zou willen. Maar het was een begin.
Eenmaal op het plateau kreeg ik te maken met een uitdagende ME/CVS die mij opnieuw het touw aanbood, maar ik weigerde om tegen hem te vechten, want ik was aan het vechten voor mijn passie. Af en toe laat ik me toch verleiden en lazer ik weer even naar beneden, maar ik ken de weg omhoog naar het plateau. Ga ik ooit hoger de berg opkomen? Ik heb nog geen volgend plateau ontdekt. Dat zal komen wanneer ik zover ben. En helemaal bovenop de berg? Dat hoeft voor mij niet meer. Ik vind het prima om wat lager te blijven, als ik maar kan doen waar mijn hart ligt. Graag zou ik nog een plateau ietsje hoger vinden, met ietsje meer energie, maar ook als dat niet gebeurt houd ik de regie over waar ik mij nu bevind.

Ik heb het perfecte plaatje los gelaten en mijn ideale leven bereikt. Nu ik dat bereikt heb ontstaat er weer een nieuw ideaal leven. Nog een klein stapje verder. Ik waak ervoor te kleine doelen te stellen die niet uitdagend genoeg zijn, maar ook waak ik ervoor te hoge doelen te stellen die verlammen en me niet verder brengen.

Hoe vind je jouw ideale leven? Door een uitdagend ideaalbeeld te creëren en te stoppen met vechten. En door te accepteren wat het leven je brengt en vertrouwen te hebben kan iets waarvan je dacht dat het niet in je ideale leven thuishoort toch gaan passen in je ideale leven!

Wat is jouw ideale leven? Heb jij daar een beeld bij? Beschrijf hem hieronder in de reacties. Ik ben heel benieuwd of jij een uitdagend ideaal leven hebt gekozen waar ook onverwachte gebeurtenissen en problemen die opgelost moeten worden een plaats in hebben gekregen. Heb je na dit artikel nog iets verandert aan jouw ideale leven?

Probeer jij ook wel eens van slechte gewoontes of gedrag af te komen en stel je daarvoor doelen op voor jezelf? Merk jij ook dat je patronen ontwikkelt in je leven waar je niet altijd blij mee bent? Wil je wel veranderen en werk je daaraan? Je kunt bijvoorbeeld niet zonder het kijken van een tv programma voor je gaat slapen, je gaat vaak te laat naar bed, je slaat maaltijden over, je hangt op de bank in plaats van in de sportschool. Maar het kan ook zijn dat je wil stoppen met piekeren. Dat je wilt afkomen van je onzekerheid. Dat je wil stoppen met het belangrijk vinden van de mening van andere mensen. Zo stellen we allemaal doelen

Wat levert je gewoonte jou op?

Het afleren van patronen en gewoontes is ontzettend moeilijk. Dat merk je op het moment dat je goede voornemens bedenkt en binnen een paar dagen/ paar weken alweer gestopt bent en weer in je oude gewoontes bent vervallen. Dat heeft ook te maken met het belonende effect dat een bepaalde gewoonte heeft. Laatst ontdekte ik dat rond het fietsen (in plaats van de auto nemen). Als ik een jaar geleden de fiets nam dan kon ik, door mijn chronische ziekte, nog niet tot het einde van de straat fietsen aleer ik met de tong op mijn knieën instortte en terug moest. Dus nam ik steeds de auto. Op een gegeven moment kocht ik een elektrische fiets. Wat een verademing! Maar de negatieve ervaring rond fietsen zit zo vast in mijn brein dat ik vooraf al voel hoe de moeheid opkomt als ik alleen al denk aan fietsen. Om mezelf op de fiets te hijsen kost me veel energie, maar als ik nu eenmaal op de fiets zit en de straat uit ben ontdek ik hoe heerlijk het is dat ik gewoon rustig de trappers rond kan draaien en verder niets hoef te doen. Dat fietsen best fijn is. En dat ik nu in ieder geval 5-10 minuutjes kan fietsen voor ik echt moet stoppen. Toch blijft het vooraf nog een strijd, omdat mijn brein de negatieve ervaring nog onthouden heeft. Er zijn vele goede ervaringen nodig om die negatieve ervaring weg te poetsen. Ik zal nog regelmatig moeten gaan fietsen om hier uit te komen. Maar meestal ben je al gestopt voor je brein de positieve ervaring omarmd heeft en ben je alweer in de auto gestapt.

Als het gaat om het ‘afkomen van’ piekeren, onzekerheid, etc. gelden twee dingen waaronder ook het beloningseffect. Dat klinkt misschien gek. Hoe kan piekeren of onzekerheid belonend zijn waardoor je er niet van af komt? De beloning kan voor iedereen anders zijn, maar over het algemeen levert je gedrag je iets op waardoor je er niet mee stopt. Je onzekerheid levert je misschien op dat je geen moeilijke dingen hoeft aan te gaan in je leven? Dus is het op dat gebied wel makkelijk om onzeker te blijven. Er geldt hierbij ook nog iets anders, namelijk dat wat je aandacht geeft groeit. Als je van piekeren probeert te komen ben je veel bezig met het onderwerp piekeren. en dus stopt het piekeren niet.

Je hoofd maakt alles groter

Als je blijft proberen af te komen van je patronen en gewoontes en het maar niet lukt dan blijf je steeds maar bezig met je doelen. Je blijft het steeds opnieuw proberen en dat neemt veel van je gedachten en energie in beslag. Je blijft maar goede voornemens stellen en grijpt elk moment aan om opnieuw te beginnen. Het kan zelfs zijn dat je vastloopt doordat je maar blijft proberen het op te lossen. Het zoeken naar oplossingen voor een specifiek ‘probleem’ kan ervoor zorgen dat je blik vernauwt en je niet meer ziet wat er voor creatieve oplossingen mogelijk zijn. Je probleem wordt er steeds groter mee, in jouw hoofd. En veranderen lukt al helemaal niet meer.

Hoe verander je dan wel?

Wat mij heeft geholpen is om te stoppen met doelen stellen waarbij ik ‘stop’ met iets. Waarbij ik ga ‘afkomen’ van iets. Doelen waarbij ik iets ga ‘afleren’. Van iets afkomen als doel nemen werkt averechts! Het gaat er dus om dat je de juiste doelen gaat stellen! Niet jezelf ten doel stellen om ‘niet meer te doen wat je niet wilt’, maar jezelf ten doel stellen om ‘datgene te gaan doen wat je wel wil’.

Voor mij, als christen, was het het meest helpende om van mijn onzekerheid, piekeren, niet accepteren van mijn ziekte, door me ten doel te stellen dat ik me op Jezus, op dankbaarheid en op het goede wil richten. Ik ben gestopt met af te willen komen van mijn onzekerheid, af te komen van hard zijn voor mezelf. In de plaats daarvan richt ik me op wat ik wel wil bereiken en wat mij wel kracht gaat geven.

Vervolgens ontdekte ik dat sommige problemen die ik dacht te hebben helemaal geen problemen zijn. Veel van mijn problemen had ik ‘zelf gemaakt’ door verwachtingen op te leggen aan mezelf. Ik vond dat bepaalde dingen op een bepaalde manier zouden moeten gebeuren. Het gaat uiteindelijk allemaal over de overtuigingen die je zelf hebt. Ik had de overtuiging dat je altijd nuttig moet zijn en dat luiheid afgestraft dient te worden. Op het moment dat ik op bed lag had ik dus een probleem. Nu kan ik dat loslaten en is het probleem er niet meer en is er zoveel verandert in mijn leven!

Van iets afkomen is niet het doel!

Van iets afkomen zou dus nooit het doel moeten zijn! Als je van iets af wil komen is je blik niet meer open, maar ben je alleen op dat doel gericht. Kijk of je probleem wel echt een probleem is en zo niet laat het dan los. Is het wel echt een probleem stel dan doelen in wat je wel wil bereiken in plaats van waar je van af wil komen.

Wil jij ook je blik niet meer op je doelen om dingen af te leren richten? Tijdens het TotalBalance kracht & balans weekend gaan we ook kijken naar jouw gewoontes en patronen en onderzoeken we hoe jouw leven kan veranderen naar balans met God, jezelf en de anderen.

Regelmatig kan ik behoorlijk streng en hard voor mezelf zijn. Ik kan mezelf soms nogal om de oren slaan met kritische oordelen over mijn handelen, spreken en denken. Als ik vind dat ik anders had moeten reageren dan kan ik dat mezelf behoorlijk verwijten. Als ik een fout maak hoor ik dat niet alleen van degene bij wie ik die fout maakte, maar ook nog van mezelf. Het is als die momenten dat je op school straf kreeg van de juf en dat je moeder dit na thuiskomst uit school nog dunnetjes overdeed om extra kracht te geven aan je schuldgevoel, zodat je het nooit meer zou doen. Regelmatig vraag ik mezelf dan ook af of ik niet wat liefdevoller kan en moet zijn voor mijzelf. 

Waarom streng zijn niet als liefdevol wordt gezien

Liefde associëren we met aardig zijn, vriendelijk zijn, zachte aanrakingen, gezellig samen zijn, complimenten, cadeautjes, iets fijns voor de ander doen. Als kinderen elkaar slaan zeggen we hen dat ze ‘lief moeten zijn voor elkaar’. Als ouders hun kind bestraffen na zeer ongewenst gedrag kan een kind tegen de ouder zeggen: “Ik vind jou niet lief”. Al vroeg weten we dat liefde aardig en zacht is en niet koud en hard.  Ook als volwassenen horen we dat we liefdevoller mogen zijn naar onszelf. Ondertussen weet ik dat ik namelijk niet de enige ben die zo hard voor zichzelf kan zijn. We zoeken coaching en therapie, omdat we onszelf zo ontzettend naar beneden kunnen halen en streng kunnen zijn. Coaches en therapeuten helpen ons om zachter, aardiger, vriendelijker naar onszelf te zijn. Ook bij de meditatie en mindfulness gaat het erover dat we zachter worden naar onszelf en met mildheid naar onszelf leren kijken. Met mildheid en vriendelijkheid naar jezelf kunnen kijken is meer ontspannen dan jezelf geselen met kritiek op je eigen handelen. Die ontspanning en liefde voor jezelf is belangrijk en het helpt je om ook milder en vriendelijker naar anderen te kijken.

Wat als je streng zijn als ‘niet ok’ blijft zien

Jezelf geselen met constante oordelen en kritiek op jezelf is wellicht niet de beste ‘straf’ om jezelf te geven. Voor mij persoonlijk geldt in ieder geval dat ik, hoe hard ik mezelf ook geselde, niet veranderde in mijn persoonlijkheid of karakter door mezelf te geselen. Aan de andere kant kan een gevolg van alleen maar vriendelijk en mild zijn naar jezelf ook een keerzijde hebben. Zien dat je iets hebt gedaan wat niet handig was, anders overkwam dan jij bedoelde, iets stuk maakte, pijn deed helpt je ook om na te denken over dat je dit in het vervolg anders wil doen. Daarnaast kan het ook veel stress opleveren. Als je als natuurlijke eigenschap hebt dat je streng bent voor jezelf dan is elke keer dat je kritiek hebt op jezelf direct een aanleiding om nog strenger te worden voor jezelf. Het begint met de gedachte: ‘dat had ik beter kunnen oplossen’ en eindigt met: ‘ik had niet zo streng voor mezelf moeten zijn, want dat is niet liefdevol’. Het gebeurt je automatisch, want het zit nu eenmaal in je om streng te zijn.

In Spreuken staat het eigenlijk heel mooi verwoord: ‘Wie de tucht liefheeft, die heeft de wetenschap lief; maar wie de bestraffing haat, is onvernuftig.’ (Spreuken 13:1).
Zonder streng te zijn kun je niet leren van je fouten. Leren is wetenschap ontwikkelen over jezelf en over je eigen neigingen en onbewuste, automatische reacties. Zonder deze wetenschap wordt het moeilijk om te zien waar je moet veranderen.

Verschil tussen streng zijn en jezelf geselen

Het is dus juist liefdevol om streng te zijn om ervan te leren! Maar er is wel een duidelijk verschil tussen streng zijn en jezelf geselen. Wellicht heb je het al ontdekt tijdens het lezen van dit artikel.

Of jezelf geselen met kritiek op jezelf de juiste vorm van ‘streng’ zijn voor jezelf is denk ik persoonlijk niet. De ontdekking van de gevolgen van je handelen, spreken en denken helpt je te kunnen zien hoe je kunt veranderen. Jezelf vervolgens met de kritiek op jezelf dat je het niet goed gedaan hebt blijven geselen veranderd je echter niet. Het is een ‘straf’ die je jezelf geeft die je niet behoed voor herhaling. Streng zijn en jezelf even toespreken is wat anders dan jezelf uren blijven geselen met gedachten. Nadat je streng naar jezelf hebt gekeken is het goed om daar ook in mildheid en vriendelijkheid mee om te gaan.

Liefdevol streng zijn

Mild zijn en vriendelijk zijn naar jezelf betekent eerlijk onder ogen zien wat je doet, zegt en denkt. Zien dat je soms dingen anders zou willen doen, zeggen of denken. Omarmen dat je niet perfect bent, dat je fouten maakt en excuses moet maken (ook naar jezelf). Streng zijn en hard zijn voor jezelf omarmen als juist iets liefdevols. Iets dat jou kan helpen het anders te gaan doen. Je kunt ook mild kijken naar je eigen strengheid door te zien dat je het doet uit liefde!

Zelf kwam ik erachter dat ik niet alleen streng ben naar mezelf, maar ook naar de mensen om mij heen waar ik van houdt. Waarom, vroeg ik mij af, ben ik zo streng en hard over hen? Het antwoord is simpel: Omdat ik van hen houd. Ik wil graag dat zij leren en groeien! In hetzelfde boek Spreuken dat vol staat met wijsheden staat ook een tekst die hier over gaat op een andere manier: ‘Het is beter om iemand openlijk te waarschuwen dat hij verkeerd doet, dan je mond te houden omdat je van hem houdt. Strenge woorden van een vriend doen wel pijn, maar zijn met goede bedoelingen gezegd. Een vijand omhelst je zonder dat hij het meent.’ (Spreuken 27: 5-6). Dit kun je ook op jezelf toepassen. Het is beter om jezelf te waarschuwen dat je verkeerd gaat. Strenge woorden tegen jezelf spreken doen wel pijn, maar je doet het met liefdevolle bedoelingen! Vergeef jezelf! Ook dat is liefde! Leer van je eigen strengheid en vergeef jezelf. Alles kan altijd anders en beter in jouw hoofd, dat is ok. Kijk ernaar, vergeef vervolgens jezelf en wees mild naar jezelf.

Ben jij ook zo’n strenge beoordelaar van jezelf? Omarm het! Het helpt je te zien en te ontdekken wat er gebeurt. Het helpt je te groeien! Wees blij dat je deze eigenschap hebt en kijk vol mildheid en vriendelijkheid naar jouw strenge kant in jezelf! Maar stop met jezelf te ‘straffen’ en geselen met uren van pijniging en gedachten. Dat is uit verhouding. Vergeef jezelf!

Ook zo streng voor jezelf?
Dan moet je echt ook komen naar het TotalBalance kracht & balans weekend! Je groeit naar een liefdevol leven in balans met God, jezelf en de mensen om je heen.

Omarm al je eigenschappen, zoals je gemaakt bent! Dat is pas echt liefdevol zijn naar jezelf.

De ene dag heb je alles in de hand, de andere dag lijkt het leven je te ontglippen en ben je de controle kwijt over de situatie. Je agenda stroomt over, verwachtingen en taken liggen op je te wachten en iedereen heeft iets van je nodig. Iedereen verliest wel eens de grip en de controle over een situatie in zijn of haar leven. En dat terwijl we allemaal op zoek zijn naar die balans in ons leven.

Het is zo frustrerend als je de controle over dingen in je leven verliest. Als je het gevoel hebt dat de dingen uit je handen glippen en je geen grip meer hebt. Voor sommigen gebeurt dit af en toe, maar voor sommigen is het zelfs zo dat ze ondertussen de controle over het hele dagelijkse leven kwijt zijn.

Je wil graag een evenwichtig leven dat in balans is, maar het lijkt je steeds te ontglippen. Steeds komen er dingen op je pad die je weer uit balans brengen. Een telefoontje dat langer duurt dan je wil, een vriendin die even binnen komt vallen voor een kopje thee, de rij bij de supermarkt die veel langer is dan gedacht waardoor je hele planning uitloopt.

Als je de controle over je leven verloren lijkt te hebben, als je de grip verliest dan voelt het een beetje alsof het leven je overkomt. Je loopt constant achter de feiten aan en verliest de grip.

Als je dit af en toe hebt dan is er niet zoveel aan de hand, het maakt het leven wel interessant en avontuurlijk. Maar als dit heel vaak gebeurt of zelfs dagelijks dan wordt het mentaal steeds zwaarder om je weer bij elkaar te rapen en verder te gaan. In het begin lijkt het misschien alsof je dit heel goed aankunt en sta je verbaasd over je flexibiliteit en je talent om in chaos te presteren. Maar hoe langer het duurt hoe lastiger het zal worden. Je wordt mentaal moe en je verliest de mentale energie om de regie weer terug te pakken.

Je kunt zelfs in een depressie en zelfs in een burn-out raken als je steeds maar bezig bent met brandjes blussen in je leven en achter de feiten aanlopen.

Hoe langer dat duurt hoe langer je ook aan je herstel zult moeten werken. Het wordt steeds moeilijker om de grip terug te krijgen en je leven weer in balans te brengen.

4 tactieken

Er zijn 4 tactieken waarmee jij de controle over je leven terug krijgt en ook de controle over je leven kunt vasthouden. Het vraagt wel inspanning en dagelijkse bewustwording, maar uiteindelijk kun je er mentaal energiek bij blijven! Het sleutelwoord is Persoonlijk Leiderschap door Hart, Aandacht, Regie en Toewijding.

  1. Hart – luister naar je Hart
    Wie ben jij diep in je hart, waar verlang jij diep in je hart naar? Wat is je passie? Waarvoor ben jij op deze wereld gezet? Als je dat weet heb je stap 1 op weg naar Persoonlijk Leiderschap gezet.
  2. Aandacht – heb Aandacht voor jezelf
    Aandacht voor wat er in jou leeft en in de mensen in je omgeving. Aandacht voor positieve gebeurtenissen en positieve kenmerken van jezelf. Maar ook aandacht voor moeilijke gebeurtenissen en je schaduwkanten.
  3. Regie – neem de Regie over je leven
    Prioriteiten stellen en keuzes maken. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven en de regie nemen. Dingen loslaten die niet bij je prioriteiten horen helpt je om je leven in evenwicht te brengen en de grip weer terug te krijgen.
  4. Toewijding – ga met Toewijding je levensweg
    Zorg dat je toegewijd bent aan je zelf en aan jouw passies. Dat de keuzes die je maakt passen bij wie jij bent en waarvoor jij op aarde bent. Doorzetten als het even moeilijk wordt en niet te snel opgeven. Zo kun je veerkracht ontwikkelen.

Door dicht bij jezelf te blijven, aandacht te hebben voor wat er in het nu is, prioriteiten te stellen en keuzes te maken en veerkracht te ontwikkelen kun je de grip op je leven terug krijgen.