Berichten

We weten wel dat we verantwoordelijk zijn voor onze eigen keuzes in het leven. We hebben een eigen identiteit en keuzevrijheid gekregen. We zijn niet geschapen als ‘marionetten’, maar mogen zelf onze eigen keuzes maken en we worden daar ook voor verantwoordelijk gehouden.

Die verantwoordelijkheid denken we weinig over na en soms vergeten we hem ook. Mensen leggen de schuld buiten zichzelf, voelen zich slachtoffer en zien geen uitweg meer en zien soms niet hoe ze weer controle kunnen krijgen en verantwoordelijkheid kunnen nemen. Maar de momenten dat je het wel even beseft kan de verantwoordelijkheid ook zwaar drukken… Hoe kun je eigenlijk het beste jouw verantwoordelijkheid nemen?

Ben je altijd verantwoordelijk?

Soms zijn er gebeurtenissen in het leven die je ‘overkomen’. Je krijgt een ongeluk, je wordt ziek, je wordt bestolen, etc. Vaak gaat het over ‘heftige gebeurtenissen’ die je gebeuren. Ben jij dan ook verantwoordelijk?

Ja en nee.

Je bent niet verantwoordelijk voor het feit dat het je overkomt. Het gebeurt je. Je bent echter wel verantwoordelijk voor hoe jij reageert. Je hebt geen keuze in wat je overkomt, maar wel een keuze in hoe jij ermee om gaat.

Ik ben er niet verantwoordelijk voor dat ik ziek ben geworden, maar ik ben wel verantwoordelijk voor de manier waarop ik daarmee om ga. En die verantwoordelijkheid is de ene keer makkelijker dan de andere keer. En soms drukt het heel zwaar op mij dat ik zelf de keuzes kan maken. Soms weet ik gewoon niet wat de beste keuze is om te maken. Ondertussen heb ik daar wel een weg in gevonden en die wil ik met je delen.

tekst gaat onder afbeelding verder…


Gratis E-boek – LEEF je eigen leven t.w.v. 12,95
+ Gratis 5-daagse videotraining ‘BalansWeek’!

Schrijf je dus snel in voor de waardevolle mails


Wat betekent het als je verantwoordelijkheid neemt?

De verantwoordelijkheid nemen over je leven en over hoe jij reageert op situaties betekent niet dat je altijd naar ‘oplossingen’ moet zoeken of dat je altijd moet vechten.

Het is wel vaak het eerste wat mensen doen. We zijn geneigd direct in een ‘doe-modus’ te schieten en op zoek te gaan naar de oplossing. We vechten tegen alle pijnlijke en moeilijke dingen in ons leven. We doen er alles aan om de juiste keuze te maken in ons leven, we vragen advies, lezen boeken, informatie en zoeken naar de beste keuze opties.

Toch kan ‘niets’ doen, stoppen met vechten, ook een manier zijn waarop jij de verantwoordelijkheid neemt over je eigen leven en reacties. Sommige dingen ‘zijn-zoals-ze-zijn’ en kunnen we niet veranderen en zullen we dus moeten ‘accepteren’.

Neem als voorbeeld chronische ziekte, zoals ik zelf ervaar. Ik heb een ziekte waar geen medicijn of oplossing voor is. Ik kan blijven vechten, maar ik zal er niet beter van worden. Het kost zelfs energie wat mij achteruit kan laten gaan zelfs. Daadwerkelijk verantwoordelijkheid nemen betekent accepteren dat ik ziek ben, zodat er geen energie weglegt naar dingen die niet helpen. Binnen het feit dat ik omarm dat ik ziek ben kan ik wel mijn verantwoordelijkheid nemen door voor mijzelf te zorgen. Dat is hetgeen waar ik wel invloed op heb.

Of je moet loslaten en omarmen of moet vechten en oplossen ligt dus aan de vraag of iets in jouw ‘invloedsfeer’ ligt of niet. Je kunt in actie komen op plekken waar je invloed hebt en je zult moeten omarmen en accepteren waar je geen invloed op hebt.

Daar zijn de woorden van Fransiscus van Assisi op gebaseerd:

“Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien”

 

Hoe zwaar weegt het onderscheidingsvermogen op je schouders?

Als jij zelf verantwoordelijk bent voor je keuzes en reactie op situaties kun je daar dus ook op afgerekend worden. Als je de ‘verkeerde’ keuze maakt ben jij de enige waar je boos op kunt worden. Dat maakt vaak ook de grote moeite bij het maken van de keuze. Want welke keuze is nu precies de juiste keuze?

Een paar dingen die je daarbij kunnen helpen:

  1. Ontspan en neem ‘rust’. In de stilte kun je beter bij jezelf naar binnen kijken in je hart en je ziel om te ontdekken wat voor jou belangrijk is. Een woestijnmonnik zei ooit: ‘stilte leert je alles’. In de stilte en in de rust kan helderheid ontstaan, omdat je even van een afstandje naar de situatie kan kijken. Bij cliënten noem ik soms de ‘les van de fles’. Een fles met water en modder. Zolang hij in beweging is zie je troebel water, maar zodra je de fles stil zet wordt het vanzelf helder.
  2. Als je dan toch stil en rustig bent, neem de tijd om te bidden! Vraag God om je het onderscheidingsvermogen te geven dat je nodig hebt, zodat je keuzes mag maken die passen bij wat Hij voor jou in petto heeft.
  3. Maak een lijst met jouw ‘kernwaarden’. Kernwaarden geven de richting voor je leven aan. Kernwaarden, de richting van jouw leven, liggen verankerd in jouw ziel en geven ook aan in welke richting jouw roeping vorm moet krijgen. Als je deze waarden helder hebt dan kunnen zij jou helpen om de juiste keuze te maken. Bij mij in de praktijk besteed ik veel aandacht aan het vinden van deze ‘waarden’.
  4. Ontdek jouw persoonlijkheid, karakter en eigenschappen. Zij vertellen je iets over de manier hoe jij invulling kunt geven aan jouw waarden. Je hebt een karakter en persoonlijkheid gekregen om te kunnen doen waarvoor jij bedoeld bent. Te weten wat bij jou past kan dus helpen om de juiste keuzes te maken richting de reden waarvoor jij geschapen bent. In mijn praktijk kijken we daarom ook juist uitgebreid hier naar.

Laat via een berichtje onderaan deze pagina eens weten of jij de richting van jouw leven hebt gevonden en hoe jij denkt over het nemen van je verantwoordelijkheid.

 

Kan ik je misschien verder helpen?

#1 GRATIS e-boek (en mini-training cadeau)

Download mijn gratis e-boek met tips en informatie over hoe jij grip kunt krijgen op je leven, je keuzes en je prestaties. Je krijgt er zelfs een gratis 5-daagse mini-training bij cadeau: De Balansweek!

 

#2 Minitraject: Rust in je leven

3 weken lang, elke werkdag, een mail met tips, opdrachten en vragen die je helpen om je leven waardevol te maken wat er ook gebeurt! Ontdek hoe jij rust kunt vinden tijdens dit minitraject!

 

#3: GRATIS inzicht-gesprek

Krijg jouw (leer)vraag helder en ontdek jouw thema. Na dit gesprek heb je al direct helder welke eerstvolgende stappen jij kunt nemen, ook als ik geen passend aanbod voor jou heb. Ik doe je, alleen als dit bij jouw situatie en vraag past, een aanbod voor één van mijn diensten. Ik heb elke week plek voor 2 van deze gesprekken, zodra de agenda vol is worden alle overige data en tijden in die week geblokkeerd.

 

Ps. Nog even dit…

Een paar keer per jaar organiseren we de Kracht & Balans 2-daagse voor vrouwen die waardevol en liefdevol willen leven en datgene willen doen wat bij hen (en bij hoe zij gemaakt zijn) past. In 2 dagen ga je ontdekken wie je bent, hoe jij gevormd bent en bovenal welke keuzes jij hebt te maken. Je gaat naar huis met concrete actiestappen en een duidelijke richting voor jouw leven.

 

Er is iets bijzonders als het gaat over doelen, taken en wensen. Ik ben nog niemand tegengekomen die me vertelde dat hij of zij niets wilde. Iedereen wil iets bereiken, iets afmaken, etc. Je wil beter worden, je wil je sociale contacten beter onderhouden, je wil dat ene project nog afronden, je zou eigenlijk ooit wel willen verhuizen, je wil nog een keer op vakantie, je wil van je pijn af… We willen van alles en eigenlijk, kwam ik achter, willen we altijd meer dan we (aan)kunnen. De takenlijst is altijd voller dan de dag lang is, we willen van een chronische ziekte af die niet voor niets chronisch heet, we willen al onze sociale contacten goed onderhouden maar zijn vaak te druk en doen het nooit zo goed als we eigenlijk zouden willen, etc.

Waarom zou dat eigenlijk zo zijn?

Zelfs nu ik zelf veel minder kan, ik mijn takenlijsten en doelen echt heb verminderd en ik op een dag veel minder plan dan ik ooit deed toen ik nog gezond was, wil ik nog meer dan ik eigenlijk aankan met de hoeveelheid energie die ik heb. Hoe bizar! Wat is dat toch dat we veel meer plannen dan we aankunnen? Terwijl we best weten dat de dag niet lang genoeg is of onze energie niet voldoende gaat zijn. Toch vinden we het moeilijk om taken te schrappen van ons lijstje. Eigenlijk moet het gewoon allemaal vandaag gebeuren. Misschien als ik iets harder doorwerk, iets kortere rustmomenten neem, iets efficiënter werk, dat ik het dan wel voor elkaar krijg?

Tja, als ik nu ga ‘verzinnen’ waarom ik altijd meer wil doen dan ik kan op een dag dan kan mijn brein echt wel met iets interessants komen. Misschien ben ik bang dat ik toch meer zou kunnen doen en dan te snel klaar ben en ‘niets te doen’ heb en daarom doe ik (onbewust) voor de zekerheid maar wat extra op de lijst. Liever iets niet af hebben aan het eind van de dag dan te weinig gedaan hebben? Het klinkt voor mij persoonlijk als een aannemelijke reden. Ik ben graag productief en van betekenis en ik vind het lastig om aan het eind van de dag te constateren dat ik weinig of ‘niets’ gepresteerd heb. Prestatie is op zich wel belangrijk voor mij. Dus wellicht is het inderdaad zo dat ik liever aan het eind van de dag zie dat ik heel hard gewerkt heb, maar niet alles af heb gekregen dan dat ik zie dat ik heb zitten lanterfanten die dag. Maar of dit echt de reden is? Eigenlijk heeft het niet zo’n zin om redenen te verzinnen voor patronen, gedachten en handelingen.

Ons brein als geweldig verhalen verteller

Ons brein is er namelijk heel goed in om iets te ‘verzinnen’. Of het nu waar is of niet! Ons brein weet heel goed dat wij het fijn vinden als iets een reden heeft. Ons brein is ook een meester in het opvullen van gaten. Al onze herinneringen zijn maar door ons brein gecreëerde gedachten en herinneringen en hoeven de waarheid totaal niet te benaderen! Veel onderzoeken wijzen dit ook uit. Daarom zijn getuigenverklaringen ook niet altijd 100% betrouwbaar! Het is dus helemaal niet zo zinvol om te bedenken waar iets vandaan komt en hoe iets ontstaat.

Dit is precies de reden dat het niet zo heel erg zinvol is om keer op keer naar je verleden te kijken en te onderzoeken waar je huidige gedrag toch vandaan komt. Want wat jij je herinnert van wat je hebt meegemaakt is een door jouw brein gecreëerde herinnering en hoeft niet 100% betrouwbaar te zijn! Daarmee wil ik absoluut niet zeggen dat het niet goed is om naar je verleden te kijken! Doe dat zeker een keer! Want de manier hoe jouw brein jouw herinneringen heeft opgeslagen, of het nu waar is of niet, bepaalt inderdaad wel een deel van hoe jij nu reageert in het leven en welke patronen jij jezelf hebt aangeleerd. Maar het heeft geen enkele zin om dat te blijven doen en er vervolgens op te leunen. Je kunt ook niemand iets verwijten, want jouw herinnering zou wel eens niet helemaal kunnen kloppen. Jouw brein maakt van jouw ouders misschien afwezige mensen, maar dat is jouw perceptie en de werkelijkheid kan anders zijn geweest. Het is goed om te onderkennen en erkennen dat jij het dus zo ervaren hebt en je gedrag daar op bent gaan aanpassen, maar of het echt de volledige waarheid is dat weet je niet.


Gratis E-boek – LEEF je eigen leven t.w.v. 12,95
+ Gratis 5-daagse videotraining ‘BalansWeek’!

Schrijf je dus snel in voor de waardevolle mails


Graven in je verleden…

Ik ben er ontzettend voorstander van om één keer met een therapeut/ coach goed naar je verleden te kijken. Het van begin tot eind te bespreken en te bekijken. Zien hoe jij dingen ervaren hebt en welk gedrag daaruit voort gekomen is. Zien in welk systeem je bent opgegroeid en welke patronen dat met zich mee brengt. Niet omdat het DE waarheid is, maar omdat het allemaal JOUW waarheid is. En ik ben er voorstander van om, nadat je aandacht hebt gegeven aan je geschiedenis, daar een streep onder te zetten. Dit is jouw geschiedenis, dit heeft jou gevormd tot wie je nu bent, punt. En vanaf nu kun jij in vrijheid eigen keuzes maken. Misschien vind je sommige patronen fijn en helpend, die houd je en daar kies je bewust en in vrijheid voor. Andere patronen kies je in vrijheid om afscheid van te nemen omdat ze nu niet meer nodig zijn. Maar jij bent nu, in het heden, verantwoordelijk voor je eigen leven en voor hoe jij reageert op het leven. Niet je ouders, je broers/ zussen, je familie, je vrienden, je klasgenoten… Zij hebben jou gevormd en je hebt door de ervaringen met hen patronen ontwikkelt, maar jij bent nu vrij om die in stand te houden of niet. Los van je verleden!

Kortom, ja, het kan verhelderend zijn om te weten waar je patronen en reacties vandaan komen (uit je verleden). Maar nodig is het niet. Als jij een patroon bij jezelf ontdekt kun je gaan onderzoeken waar het vandaan komt, maar uiteindelijk wil je in het hier-en-nu je eigen keuzes gaan maken, los van hoe jij gevormd bent. Dus of je nu weet waar het vandaan komt of niet… Kies gewoon wat jij graag wil, wat bij jou past en waar jij je prettig bij voelt.

Kiezen in het hier-en-nu

Ja, ik wil steeds meer dan ik kan… Waar dat vandaan komt? Het kan van alles zijn.
Als ik in vrijheid en vol aandacht voor het hier-en-nu wil kiezen wat ik daarmee wil dan kan ik mezelf vragen: Vind ik het erg? Wordt ik er slechter van dat ik steeds meer wil dan ik aankan? Wanneer is het prettig? Wanneer is het stressvol? Welke keuzes wil ik in die beide situaties nemen? Wanneer plan ik iets meer dan ik aankan, omdat ik het prettig vind? En wat kan ik doen bij die momenten dat teveel plannen juist stressvol is?
Ongeacht ‘het waarom’ van het feit dat ik meer wil dan ik aankan, wat wil ik, in het hier-en-nu, zelf? Wat is voor mij helpend en op welke manier zorg ik daarin goed voor mezelf?

3 weken lang elke werkdag aan de slag met wat voor jou belangrijk is?
Doe het minitraject!! Het heet ‘Rust in je leven’ en het helpt je om Aandacht te besteden aan de juiste zaken (in het hier-en-nu), regie te nemen daarover en je eigen keuzes te maken en toegewijd aan de slag te gaan met jouw keuzes!


Nieuw: Op verschillende plekken in Nederland organiseren we dit najaar de 3-delige workshopserie ‘The power to Balance’.
Je ontdekt:

  • Hoe jij verbinding met jezelf kunt maken
  • Wat voor jou belangrijk is
  • Wat jouw dromen en verlangens zijn
  • Hoe jij meer keuzevrijheid in je leven kunt ervaren
  • Hoe je persoonlijke belemmeringen kunt doorbreken
  • Vanuit welke waarden jij wil leven

Meer informatie en mogelijkheid om je aan te melden vind je via onderstaande knop.

Eén van de minst leuke gesprekken is toch vaak het gesprek met je ‘baas’. Meestal jaarlijks en soms ook vaker heb je met hem of haar een gesprek over je functioneren en waar jij nog in zou willen of kunnen groeien of ontwikkelen. Je kunt al bij voorbaat de zenuwen hebben over dit gesprek en er ontzettend tegenop zien. Misschien slaap je vooraf slecht en ben je er dagen vooraf al druk mee.

Vaak is het zo dat je tegen deze gesprekken opziet omdat je onzeker bent over wat je hebt gedaan in je werk en je functioneren of zelfs over wie jij bent als persoon. Je stelt jezelf vragen als: ben ik wel goed genoeg? Heb ik voldoende gedaan? Heb ik voldoende competenties? Welke fouten heb ik gemaakt en hoe erg waren die? Ben ik wel de juiste persoon die zij zoeken en ben ik wel waardevol en voldoende van betekenis?

Je bent bijzonder en waardevol

Ik vind dat iedereen, ja iedereen, een bijzonder en mooi persoon is. Dus ook jij! Dat iedereen er mag zijn zoals hij/ zij is. En iedereen is waardevol en van betekenis!

Iedereen is anders en iedereen heeft andere kwaliteiten en eigenschappen. Daardoor heeft iedereen iets bij te dragen in een team. We hebben elkaar nodig, omdat we de verschillende kwaliteiten nodig hebben. Juist daarom vind ik het zo pijnlijk te zien dat zoveel mensen zo onzeker over zichzelf zijn en zichzelf daardoor niet durven te laten zien. En juist dat maakt een gesprek met je ‘baas’ zo zenuwslopend.

Jij bent bijzonder zoals je bent. Je bent ‘gemaakt’! En je hebt iets bij te dragen! Altijd en overal! Dat is een overtuiging die ik heb.

Overtuigingen

Als je die overtuiging zou delen met mij dan zou jouw gesprek met je ‘baas’ direct al een ander gesprek worden. Vaak is het zo dat wat je uitstraalt ook is wat je ontvangt. Ben je onzeker dan ontvang je ‘kritiek’, ben je zelfverzekerd en laat je jezelf zien in je kwaliteiten en valkuilen dan krijg je waardering. Daarnaast is het ook nog zo dat je met een positieve overtuiging over jezelf eventuele kritiek van je baas op jou niet zo hard meer binnenkomen. Je vind jezelf al ok en daarom maakt het niet zoveel uit als iemand anders een puntje van kritiek heeft. Als je jezelf niet ok vindt komt elk puntje van kritiek nog eens bovenop je negatieve zelfbeeld en stapelt het ‘niet ok’ zijn zich alleen maar op.

Het is dus belangrijk dat je mijn mening over jou over kunt nemen en daar ook in gaat geloven. We hadden al geconstateerd dat nu juist de ‘belemmerende’ overtuigingen die je nu nog hebt maken dat je het gesprek met je baas zo lastig vindt en je er zenuwachtig voor bent. Je bent juist bang dat je iets verkeerd hebt gedaan of dat jij niet goed genoeg bent. Al zou je mijn overtuiging over jou wel willen hebben, je hebt die overtuiging nu eenmaal niet!

Als jij echter over jezelf gaat geloven dat je goed bent. Dat je een bijdrage kunt leveren en dat je van belang kunt zijn dan voel je je direct zelfverzekerder in het gesprek met je ‘baas’.

Overtuiging aanpassen

Hoe kun jij anders over jezelf gaan denken, zodat je jezelf beter durft te laten zien en je minder onderuit gaat bij een puntje van ‘kritiek’. Er zijn een aantal stappen die je kunt nemen om je overtuigingen te veranderen.

  1. Eerst is het belangrijk dat je helder hebt voor jezelf wat jij nu over jezelf denkt. Welke belemmerende overtuigingen heb je op dit moment? Waar haal jij jezelf naar beneden? Noteer dit voor jezelf op een A4
  2. Vervolgens kun je een overtuiging bedenken die je wel zou willen hebben. Welke overtuiging wil jij in de plaats van jouw belemmerende overtuiging plaatsen? Noteer dit voor jezelf op een ander A4
  3. Stel je het gesprek met je baas voor. Hoe denk je dat het zal gaan? Zie je zelf zitten in de stoel op het kantoor van je leidinggevende. Hoe ziet de kamer eruit? Waar zit je leidinggevende? Zie het bureau of de tafel voor je waar je aan zit voor het gesprek. Kun je je ook herinneren hoe het kantoor ruikt? Pak nu het papier met je belemmerende overtuiging vast. Als je dit gelooft hoe zal het gesprek dan gaan denk je? Zie jezelf in je stoel zitten, hoe zit je? Hoe voel je je? Pak vervolgens het papier met je helpende overtuiging en stel je voor dat je dit zou geloven over jezelf. Hoe zou het gesprek dan verlopen? Hoe zit je er dan bij? Hoe voel je je tijdens het gesprek?
  4. Neem bewust afscheid van je belemmerende overtuiging (verscheur het papier bijvoorbeeld) en bedank je overtuiging dat het je altijd heeft geholpen tot hier toe, maar dat je nu een andere overtuiging nodig hebt.
  5. Hang je helpende overtuiging naast je spiegel en lees hem elke dag!

Welke helpende overtuiging hang jij naast je spiegel? Zet hem in de reactie hieronder!! Ik ben heel benieuwd! Wellicht kan ik of een andere lezer nog ideeën opdoen uit jullie reacties!

Ook de tips in het GRATIS mini traject ‘Rust in je leven’ helpen je na te denken over je overtuigingen. Meld je dus vandaag nog aan voor dit mini traject via onderstaande knop!

Regelmatig kan ik behoorlijk streng en hard voor mezelf zijn. Ik kan mezelf soms nogal om de oren slaan met kritische oordelen over mijn handelen, spreken en denken. Als ik vind dat ik anders had moeten reageren dan kan ik dat mezelf behoorlijk verwijten. Als ik een fout maak hoor ik dat niet alleen van degene bij wie ik die fout maakte, maar ook nog van mezelf. Het is als die momenten dat je op school straf kreeg van de juf en dat je moeder dit na thuiskomst uit school nog dunnetjes overdeed om extra kracht te geven aan je schuldgevoel, zodat je het nooit meer zou doen. Regelmatig vraag ik mezelf dan ook af of ik niet wat liefdevoller kan en moet zijn voor mijzelf. 

Waarom streng zijn niet als liefdevol wordt gezien

Liefde associëren we met aardig zijn, vriendelijk zijn, zachte aanrakingen, gezellig samen zijn, complimenten, cadeautjes, iets fijns voor de ander doen. Als kinderen elkaar slaan zeggen we hen dat ze ‘lief moeten zijn voor elkaar’. Als ouders hun kind bestraffen na zeer ongewenst gedrag kan een kind tegen de ouder zeggen: “Ik vind jou niet lief”. Al vroeg weten we dat liefde aardig en zacht is en niet koud en hard.  Ook als volwassenen horen we dat we liefdevoller mogen zijn naar onszelf. Ondertussen weet ik dat ik namelijk niet de enige ben die zo hard voor zichzelf kan zijn. We zoeken coaching en therapie, omdat we onszelf zo ontzettend naar beneden kunnen halen en streng kunnen zijn. Coaches en therapeuten helpen ons om zachter, aardiger, vriendelijker naar onszelf te zijn. Ook bij de meditatie en mindfulness gaat het erover dat we zachter worden naar onszelf en met mildheid naar onszelf leren kijken. Met mildheid en vriendelijkheid naar jezelf kunnen kijken is meer ontspannen dan jezelf geselen met kritiek op je eigen handelen. Die ontspanning en liefde voor jezelf is belangrijk en het helpt je om ook milder en vriendelijker naar anderen te kijken.

Wat als je streng zijn als ‘niet ok’ blijft zien

Jezelf geselen met constante oordelen en kritiek op jezelf is wellicht niet de beste ‘straf’ om jezelf te geven. Voor mij persoonlijk geldt in ieder geval dat ik, hoe hard ik mezelf ook geselde, niet veranderde in mijn persoonlijkheid of karakter door mezelf te geselen. Aan de andere kant kan een gevolg van alleen maar vriendelijk en mild zijn naar jezelf ook een keerzijde hebben. Zien dat je iets hebt gedaan wat niet handig was, anders overkwam dan jij bedoelde, iets stuk maakte, pijn deed helpt je ook om na te denken over dat je dit in het vervolg anders wil doen. Daarnaast kan het ook veel stress opleveren. Als je als natuurlijke eigenschap hebt dat je streng bent voor jezelf dan is elke keer dat je kritiek hebt op jezelf direct een aanleiding om nog strenger te worden voor jezelf. Het begint met de gedachte: ‘dat had ik beter kunnen oplossen’ en eindigt met: ‘ik had niet zo streng voor mezelf moeten zijn, want dat is niet liefdevol’. Het gebeurt je automatisch, want het zit nu eenmaal in je om streng te zijn.

In Spreuken staat het eigenlijk heel mooi verwoord: ‘Wie de tucht liefheeft, die heeft de wetenschap lief; maar wie de bestraffing haat, is onvernuftig.’ (Spreuken 13:1).
Zonder streng te zijn kun je niet leren van je fouten. Leren is wetenschap ontwikkelen over jezelf en over je eigen neigingen en onbewuste, automatische reacties. Zonder deze wetenschap wordt het moeilijk om te zien waar je moet veranderen.

Verschil tussen streng zijn en jezelf geselen

Het is dus juist liefdevol om streng te zijn om ervan te leren! Maar er is wel een duidelijk verschil tussen streng zijn en jezelf geselen. Wellicht heb je het al ontdekt tijdens het lezen van dit artikel.

Of jezelf geselen met kritiek op jezelf de juiste vorm van ‘streng’ zijn voor jezelf is denk ik persoonlijk niet. De ontdekking van de gevolgen van je handelen, spreken en denken helpt je te kunnen zien hoe je kunt veranderen. Jezelf vervolgens met de kritiek op jezelf dat je het niet goed gedaan hebt blijven geselen veranderd je echter niet. Het is een ‘straf’ die je jezelf geeft die je niet behoed voor herhaling. Streng zijn en jezelf even toespreken is wat anders dan jezelf uren blijven geselen met gedachten. Nadat je streng naar jezelf hebt gekeken is het goed om daar ook in mildheid en vriendelijkheid mee om te gaan.

Liefdevol streng zijn

Mild zijn en vriendelijk zijn naar jezelf betekent eerlijk onder ogen zien wat je doet, zegt en denkt. Zien dat je soms dingen anders zou willen doen, zeggen of denken. Omarmen dat je niet perfect bent, dat je fouten maakt en excuses moet maken (ook naar jezelf). Streng zijn en hard zijn voor jezelf omarmen als juist iets liefdevols. Iets dat jou kan helpen het anders te gaan doen. Je kunt ook mild kijken naar je eigen strengheid door te zien dat je het doet uit liefde!

Zelf kwam ik erachter dat ik niet alleen streng ben naar mezelf, maar ook naar de mensen om mij heen waar ik van houdt. Waarom, vroeg ik mij af, ben ik zo streng en hard over hen? Het antwoord is simpel: Omdat ik van hen houd. Ik wil graag dat zij leren en groeien! In hetzelfde boek Spreuken dat vol staat met wijsheden staat ook een tekst die hier over gaat op een andere manier: ‘Het is beter om iemand openlijk te waarschuwen dat hij verkeerd doet, dan je mond te houden omdat je van hem houdt. Strenge woorden van een vriend doen wel pijn, maar zijn met goede bedoelingen gezegd. Een vijand omhelst je zonder dat hij het meent.’ (Spreuken 27: 5-6). Dit kun je ook op jezelf toepassen. Het is beter om jezelf te waarschuwen dat je verkeerd gaat. Strenge woorden tegen jezelf spreken doen wel pijn, maar je doet het met liefdevolle bedoelingen! Vergeef jezelf! Ook dat is liefde! Leer van je eigen strengheid en vergeef jezelf. Alles kan altijd anders en beter in jouw hoofd, dat is ok. Kijk ernaar, vergeef vervolgens jezelf en wees mild naar jezelf.

Ben jij ook zo’n strenge beoordelaar van jezelf? Omarm het! Het helpt je te zien en te ontdekken wat er gebeurt. Het helpt je te groeien! Wees blij dat je deze eigenschap hebt en kijk vol mildheid en vriendelijkheid naar jouw strenge kant in jezelf! Maar stop met jezelf te ‘straffen’ en geselen met uren van pijniging en gedachten. Dat is uit verhouding. Vergeef jezelf!

Ook zo streng voor jezelf?
Dan moet je echt ook komen naar het TotalBalance kracht & balans weekend! Je groeit naar een liefdevol leven in balans met God, jezelf en de mensen om je heen.

Omarm al je eigenschappen, zoals je gemaakt bent! Dat is pas echt liefdevol zijn naar jezelf.

Augustinus vertelt in een brief aan een ‘vriend’ een parabel over het bereiken van het gelukkige leven. Ik vind de vergelijking tussen de zeevaarders, de oceaan, de haven en het land van het gelukkige leven heel treffend.

Haven van de filosofie

Slechts weinig mensen, zegt Augustinus in zijn verhaal, komen vanzelf aan in de haven van de filosofie om voet op het vaste land van het gelukkige leven te zetten. Augustinus heeft hier het uitgangspunt dat de filosofie de toegang is tot het gelukkige leven. En, zegt hij, maar weinig mensen komen vanzelf, zomaar aan in die haven. Hij zegt er zelfs bij dat dit meestal dan gebeurt door een storm in hun leven, waardoor ze toevallig de haven binnen drijven.

De enige toegang?
Of de filosofie de toegang is tot het gelukkige leven vind ik een interessante gedachte. Filosofie betekent letterlijk: liefde voor wijsheid. En ja, wijsheid kan je zeker gelukkig maken. Je ziet vaak dat mensen die ‘ouder’ en ‘wijzer’ worden meer ontspannen in het leven staan. Prestatiedrang verdwijnt als de wijsheid verschijnt.

Ik vraag me wel oprecht af of filosofie, liefde voor wijsheid, de enige toegang is tot het land van het gelukkige leven. Of zijn er meer havens op dit eiland? Misschien ligt naast de haven van de filosofie nog wel een andere haven waarmee je het land binnen kunt komen.

Weinig mensen bereiken de haven van filosofie
Dat slechts weinig mensen bewust de haven van de filosofie (haven van liefde voor wijsheid) bereiken dat geloof ik dan weer wel. We zoeken allemaal naar wijsheid, maar weinigen bereiken de liefde voor de échte wijsheid daadwerkelijk. Filosofie heeft niet een heel grote plek meer in onze samenleving. We zijn niet meer zo bezig met het ‘samenkomen om te discussiëren, filosoferen en wijsheid en kennis vergaren. En de ervaring leert ook wel dat als we wel heel bewust zoeken naar de wijsheid het lastig is deze wijsheid écht te vinden. Hoe goed we ook zoeken naar de haven van de filosofie, we vinden hem niet. Slechts enkelen komen dus ‘bewust‘ aan in de haven van de filosofie.

Anderen komen ‘toevallig’ en dus ‘onbewust’ aan in de haven van de filosofie. Door een storm in hun leven worden ze, op de stroming, naar de haven gedreven. En ik ken ook de ervaring dat een moeilijke gebeurtenis in je leven, een storm dus, je ‘toevallig’ naar een bepaalde plek kan brengen. Vooraf denk je misschien een plek waar je niet wil zijn, maar achteraf kan dat soms juist een hele goede plek blijken te zijn.

Zeevaarders

Augustinus onderscheid 3 zeevaarders die op de oceaan van het leven varen.

  1. De zeevaarder die de jaren van verstandelijk inzicht heeft bereikt en zo zelf naar de haven van de filosofie en het land van het gelukkige leven kan sturen en varen. Deze zeevaarders richten vaak een teken op om anderen de juiste weg te wijzen (bijvoorbeeld door een boek te schrijven)
  2. De zeevaarder die, verleid door de bedrieglijke zee, wegvaren en nog helemaal niet zoeken naar de haven of het land van het gelukkige leven. Toch worden zij, tegen hun wil, door een storm in hun leven richting de haven gedreven en vinden daar dan toch hun geluk. De meesten waren nog niet al te ver weg gedreven, maar sommigen hadden heftige stormen nodig om de reeds grote afstand naar de haven te overbruggen.
  3. de zeevaarder die terug wil naar de haven, maar nog niet voldoende inzicht heeft bereikt. Ze volgen allerlei dwaalsporen (goeroe’s) en worden uiteindelijk ook door een ramp naar de haven gedreven.

De eerste groep zeevaarders wil terug en komt ook op eigen kracht terug. De tweede groep wil niet, maar komt ‘per toeval’ wel aan in de haven. De derde groep wil wel terug, maar kan niet op eigen kracht in de haven komen. Ook zij komen met een storm ‘per toeval’ aan land.

Het valt je toe!
De grootste groep mensen bereiken de haven en het gelukkige leven dus ‘per toeval’. Ofwel: het valt hen toe.
Datgene waar wij een gelukkig leven van zullen leiden valt ons toe.

Zeker bij de derde groep zeevaarders zie je dat wat je najaagt zich kan gedragen als wild. Wat je graag wilt te pakken krijgen vlucht voor je weg en je bereikt het niet.

Bij de jacht is het van belang om heel stil te zitten, tot rust te komen. Als je uit de ‘jaag’ modus gaat valt hetgeen je wil je toe. In zo’n periode van rust en bezinning kom je er overigens ook achter of wat je dacht te willen ook echt is wat je wil. Wellicht kom je erachter dat  het toch niet zo belangrijk voor je is als je dacht!

Ik wens je een mooi moment van overpeinzing toe!
Wat zegt deze tekst van Augustinus jou? Wat haal jij uit het verhaal van de haven van de filosofie, het land van het gelukkige leven en de zeevaarders op de oceaan?

Deel jouw gedachten hieronder! ik ben ontzettend nieuwsgierig naar wat jij uit deze parabel haalt. Wat jouw overpeinzingen en mijmeringen zijn. Ik zou het heel graag lezen!