Berichten

We weten wel dat we verantwoordelijk zijn voor onze eigen keuzes in het leven. We hebben een eigen identiteit en keuzevrijheid gekregen. We zijn niet geschapen als ‘marionetten’, maar mogen zelf onze eigen keuzes maken en we worden daar ook voor verantwoordelijk gehouden.

Die verantwoordelijkheid denken we weinig over na en soms vergeten we hem ook. Mensen leggen de schuld buiten zichzelf, voelen zich slachtoffer en zien geen uitweg meer en zien soms niet hoe ze weer controle kunnen krijgen en verantwoordelijkheid kunnen nemen. Maar de momenten dat je het wel even beseft kan de verantwoordelijkheid ook zwaar drukken… Hoe kun je eigenlijk het beste jouw verantwoordelijkheid nemen?

Ben je altijd verantwoordelijk?

Soms zijn er gebeurtenissen in het leven die je ‘overkomen’. Je krijgt een ongeluk, je wordt ziek, je wordt bestolen, etc. Vaak gaat het over ‘heftige gebeurtenissen’ die je gebeuren. Ben jij dan ook verantwoordelijk?

Ja en nee.

Je bent niet verantwoordelijk voor het feit dat het je overkomt. Het gebeurt je. Je bent echter wel verantwoordelijk voor hoe jij reageert. Je hebt geen keuze in wat je overkomt, maar wel een keuze in hoe jij ermee om gaat.

Ik ben er niet verantwoordelijk voor dat ik ziek ben geworden, maar ik ben wel verantwoordelijk voor de manier waarop ik daarmee om ga. En die verantwoordelijkheid is de ene keer makkelijker dan de andere keer. En soms drukt het heel zwaar op mij dat ik zelf de keuzes kan maken. Soms weet ik gewoon niet wat de beste keuze is om te maken. Ondertussen heb ik daar wel een weg in gevonden en die wil ik met je delen.

tekst gaat onder afbeelding verder…


Gratis E-boek – LEEF je eigen leven t.w.v. 12,95
+ Gratis 5-daagse videotraining ‘BalansWeek’!

Schrijf je dus snel in voor de waardevolle mails


Wat betekent het als je verantwoordelijkheid neemt?

De verantwoordelijkheid nemen over je leven en over hoe jij reageert op situaties betekent niet dat je altijd naar ‘oplossingen’ moet zoeken of dat je altijd moet vechten.

Het is wel vaak het eerste wat mensen doen. We zijn geneigd direct in een ‘doe-modus’ te schieten en op zoek te gaan naar de oplossing. We vechten tegen alle pijnlijke en moeilijke dingen in ons leven. We doen er alles aan om de juiste keuze te maken in ons leven, we vragen advies, lezen boeken, informatie en zoeken naar de beste keuze opties.

Toch kan ‘niets’ doen, stoppen met vechten, ook een manier zijn waarop jij de verantwoordelijkheid neemt over je eigen leven en reacties. Sommige dingen ‘zijn-zoals-ze-zijn’ en kunnen we niet veranderen en zullen we dus moeten ‘accepteren’.

Neem als voorbeeld chronische ziekte, zoals ik zelf ervaar. Ik heb een ziekte waar geen medicijn of oplossing voor is. Ik kan blijven vechten, maar ik zal er niet beter van worden. Het kost zelfs energie wat mij achteruit kan laten gaan zelfs. Daadwerkelijk verantwoordelijkheid nemen betekent accepteren dat ik ziek ben, zodat er geen energie weglegt naar dingen die niet helpen. Binnen het feit dat ik omarm dat ik ziek ben kan ik wel mijn verantwoordelijkheid nemen door voor mijzelf te zorgen. Dat is hetgeen waar ik wel invloed op heb.

Of je moet loslaten en omarmen of moet vechten en oplossen ligt dus aan de vraag of iets in jouw ‘invloedsfeer’ ligt of niet. Je kunt in actie komen op plekken waar je invloed hebt en je zult moeten omarmen en accepteren waar je geen invloed op hebt.

Daar zijn de woorden van Fransiscus van Assisi op gebaseerd:

“Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien”

 

Hoe zwaar weegt het onderscheidingsvermogen op je schouders?

Als jij zelf verantwoordelijk bent voor je keuzes en reactie op situaties kun je daar dus ook op afgerekend worden. Als je de ‘verkeerde’ keuze maakt ben jij de enige waar je boos op kunt worden. Dat maakt vaak ook de grote moeite bij het maken van de keuze. Want welke keuze is nu precies de juiste keuze?

Een paar dingen die je daarbij kunnen helpen:

  1. Ontspan en neem ‘rust’. In de stilte kun je beter bij jezelf naar binnen kijken in je hart en je ziel om te ontdekken wat voor jou belangrijk is. Een woestijnmonnik zei ooit: ‘stilte leert je alles’. In de stilte en in de rust kan helderheid ontstaan, omdat je even van een afstandje naar de situatie kan kijken. Bij cliënten noem ik soms de ‘les van de fles’. Een fles met water en modder. Zolang hij in beweging is zie je troebel water, maar zodra je de fles stil zet wordt het vanzelf helder.
  2. Als je dan toch stil en rustig bent, neem de tijd om te bidden! Vraag God om je het onderscheidingsvermogen te geven dat je nodig hebt, zodat je keuzes mag maken die passen bij wat Hij voor jou in petto heeft.
  3. Maak een lijst met jouw ‘kernwaarden’. Kernwaarden geven de richting voor je leven aan. Kernwaarden, de richting van jouw leven, liggen verankerd in jouw ziel en geven ook aan in welke richting jouw roeping vorm moet krijgen. Als je deze waarden helder hebt dan kunnen zij jou helpen om de juiste keuze te maken. Bij mij in de praktijk besteed ik veel aandacht aan het vinden van deze ‘waarden’.
  4. Ontdek jouw persoonlijkheid, karakter en eigenschappen. Zij vertellen je iets over de manier hoe jij invulling kunt geven aan jouw waarden. Je hebt een karakter en persoonlijkheid gekregen om te kunnen doen waarvoor jij bedoeld bent. Te weten wat bij jou past kan dus helpen om de juiste keuzes te maken richting de reden waarvoor jij geschapen bent. In mijn praktijk kijken we daarom ook juist uitgebreid hier naar.

Laat via een berichtje onderaan deze pagina eens weten of jij de richting van jouw leven hebt gevonden en hoe jij denkt over het nemen van je verantwoordelijkheid.

 

Kan ik je misschien verder helpen?

#1 GRATIS e-boek (en mini-training cadeau)

Download mijn gratis e-boek met tips en informatie over hoe jij grip kunt krijgen op je leven, je keuzes en je prestaties. Je krijgt er zelfs een gratis 5-daagse mini-training bij cadeau: De Balansweek!

 

#2 Minitraject: Rust in je leven

3 weken lang, elke werkdag, een mail met tips, opdrachten en vragen die je helpen om je leven waardevol te maken wat er ook gebeurt! Ontdek hoe jij rust kunt vinden tijdens dit minitraject!

 

#3: GRATIS inzicht-gesprek

Krijg jouw (leer)vraag helder en ontdek jouw thema. Na dit gesprek heb je al direct helder welke eerstvolgende stappen jij kunt nemen, ook als ik geen passend aanbod voor jou heb. Ik doe je, alleen als dit bij jouw situatie en vraag past, een aanbod voor één van mijn diensten. Ik heb elke week plek voor 2 van deze gesprekken, zodra de agenda vol is worden alle overige data en tijden in die week geblokkeerd.

 

Ps. Nog even dit…

Een paar keer per jaar organiseren we de Kracht & Balans 2-daagse voor vrouwen die waardevol en liefdevol willen leven en datgene willen doen wat bij hen (en bij hoe zij gemaakt zijn) past. In 2 dagen ga je ontdekken wie je bent, hoe jij gevormd bent en bovenal welke keuzes jij hebt te maken. Je gaat naar huis met concrete actiestappen en een duidelijke richting voor jouw leven.

 

Het zijn niet je overtuigingen zelf die je beperken! Beperkende overtuigingen zijn heel belangrijk geworden in de coaching en ik spreek in mijn praktijk ook over overtuigingen die hulpvragers hebben. Maar we moeten oppassen dat we ze niet té belangrijk maken. Ze zijn namelijk helemaal niet belangrijk! Al je onzekerheden, al je beperkende overtuigingen… ze maken uiteindelijk niet zoveel uit.

Wat beperkt ons dan?

Misschien vraag jij je dit ook wel af? Je hebt immers last van negatieve gedachten en overtuigingen en je komt daardoor geen stap verder in je leven. Je negatieve overtuigingen verlammen je. Dus hoezo beperken die jou niet?

Als je er goed over nadenkt dan ontdek je dat niet je negatieve overtuiging je belemmerd, maar de focus op je beperkende overtuiging belemmerd je! Zolang jij je focust op wat negatief is, op je onzekerheden en beperkende overtuigingen zul je belemmerd worden in het zetten van stappen.

Positief denken en zwakke kanten verbeteren

In de psychologie zien we die verschuiving ook wel komen. Positief denken is belangrijker geworden dan het oplossen van negatieve gedachten. Toch focust ook de psychologie nog veel op onze problemen, fouten en ziektes. Zonder diagnose (probleem) kom je de GGZ niet binnen, want dan worden de gesprekken niet vergoed.

We focussen ons op alles wat een ‘onvoldoende’ krijgt in ons leven en gaan daaraan werken. Wat we met de mond belijden, dat positief denken belangrijk is, brengen we lang niet altijd ten uitvoer. We geven aandacht aan wat ‘nog niet zo goed gaat’ in plaats van wat al ‘voldoende’ is, maar wat nog ‘goed’ kan worden. We kijken toch nog te weinig naar onze mogelijkheden en krachten.

Dat gebeurt ook op school en op het werk. Je wordt aangemoedigd je ‘zwakheden’ te ontdekken en die te verbeteren. Alsof we allemaal overal een 7 voor moeten scoren in ons leven!? Terwijl we gemaakt zijn met unieke talenten en eigenschappen. Ieder heeft zijn eigen unieke karakter en mogelijkheden en ieder heeft zijn eigen passie. Dat is nu juist zo bijzonder! Zo vullen we elkaar aan en hebben we elkaar nodig! We zijn niet gemaakt om alleen en individueel te leven zonder de ander.

tekst gaat onder afbeelding verder…


Gratis E-boek – LEEF je eigen leven t.w.v. 12,95
+ Gratis 5-daagse videotraining ‘BalansWeek’!

Schrijf je dus snel in voor de waardevolle mails


Focus

Niet je overtuigingen beperken je, maar jouw visie op wat je zou kunnen beperkt je!

Als jij je krachtig wil voelen en als je wil groeien en ontwikkelen, werk dan niet aan je overtuigingen, maar werk aan je focus!
Als jij je focust op onzekerheden en beperkende gedachten dan krijgen de beperkende overtuigingen meer gewicht! Je maakt de negatieve gedachten en overtuigingen belangrijker dan ze zijn en ze zullen je steeds meer beperken. Je focus ligt niet op de juiste plek.

Er is altijd een ‘dualiteit’ in ons. Enerzijds is er een deel in ons dat gelooft in onszelf en er is een deel in ons dat onzeker is en niet gelooft dat we ergens toe in staat zijn. Beide kanten zijn er. Afhankelijk van je focus krijgt de ene of de andere kant in ons meer gewicht.

Hoeveel procent van de tijd ligt jouw focus op je kracht? En hoeveel procent van de tijd ligt je focus op je zwakte? Wat krijgt bij jou meer gewicht?

Oplossen is geen oplossing

Het oplossen of weghalen van je negatieve overtuigingen gaat je niet helpen te veranderen. Door ‘te remmen’ kom je niet vooruit!

Stop met ‘remmen’ en zoek je ‘gaspedaal’! Beweeg van beperking naar mogelijkheid.

Je zult altijd onzekerheden hebben, je zult altijd zwaktes hebben en negatieve gedachten. Ons leven zal nooit helemaal perfect worden. Maar focus je op wat groter is dan jij.

Juiste focus

Focus niet op wat je beperkt, maar focus je op een ander punt:

  1. Kracht – Wat is jouw kracht? Welke talenten heb jij gekregen? Wat is jouw passie? Wat leeft er in jou?
  2. Leven – Vind geen energie, maak meer energie. Door dankbaar te leven en levendig en opgewekt te zijn.
  3. Liefde – Focus op het liefhebben van anderen. LEEF jij waardevol, liefdevol en krachtig?

Het gaat over vandaag, over NU! Ik werk therapeutisch met de hulpvragers die bij mij komen. Dat betekent dat we ook naar het verleden kijken, omdat het, om in ‘het nu’ te zijn, belangrijk is dat het verleden op een goede manier is afgesloten. Therapie is goed en helend daarvoor, maar in de sessies bij mij brengt het ons altijd naar vandaag! Wat ga jij vandaag doen? Wat ga jij kiezen? Waar ligt jouw focus vandaag?

LEEF waardevol, liefdevol en krachtig.

Laat via een berichtje onderaan deze pagina eens weten of jij de richting van jouw leven hebt gevonden en hoe jij denkt over het ‘maximale uit jezelf halen’.

Kan ik je misschien verder helpen?

#1 GRATIS e-boek (en mini-training cadeau)

Download mijn gratis e-boek met tips en informatie over hoe jij grip kunt krijgen op je leven, je keuzes en je prestaties. Je krijgt er zelfs een gratis 5-daagse mini-training bij cadeau: De Balansweek!

#2 Minitraject: Rust in je leven

3 weken lang, elke werkdag, een mail met tips, opdrachten en vragen die je helpen om je leven waardevol te maken wat er ook gebeurt! Ontdek hoe jij rust kunt vinden tijdens dit minitraject!

#3: GRATIS inzicht-gesprek

Krijg jouw (leer)vraag helder en ontdek jouw thema. Na dit gesprek heb je al direct helder welke eerstvolgende stappen jij kunt nemen, ook als ik geen passend aanbod voor jou heb. Ik doe je, alleen als dit bij jouw situatie en vraag past, een aanbod voor één van mijn diensten. Ik heb elke week plek voor 2 van deze gesprekken, zodra de agenda vol is worden alle overige data en tijden in die week geblokkeerd.

Ps. Nog even dit…

Een paar keer per jaar organiseren we de Kracht & Balans 2-daagse voor vrouwen die waardevol en liefdevol willen leven en datgene willen doen wat bij hen (en bij hoe zij gemaakt zijn) past. In 2 dagen ga je ontdekken wie je bent, hoe jij gevormd bent en bovenal welke keuzes jij hebt te maken. Je gaat naar huis met concrete actiestappen en een duidelijke richting voor jouw leven.

Inleidend gebed: “Mijn God, wie bent U voor mij?”
1:3

“U krijgt uw vorm niet van een schaal die vol is van u. Als die breekt, stroomt u niet weg.

En als u over ons wordt uitgegoten valt u niet neer, nee, dan richt u ons op. Dan stroomt u niet weg, nee, dan brengt u ons samen.”

Augustinus, A. (2009), Belijdenissen, Budel: DAMON, boek 1: 3, p.40

 

Heeft God een vorm? We spreken over God in termen die passen bij een mensenlichaam. God heeft handen en voeten. God heeft een hart en ogen waarmee hij de aarde bekijkt. Zo geven we God een ‘vorm’, om het tastbaar en begrijpelijk te maken. Maar God is in werkelijkheid onbegrijpelijk, ongrijpbaar en vormloos.

God is geest. En dus krijgt hij niet zijn vorm door de schaal die vol is van Gods geest. En als die schaal breekt stroomt God niet weg, omdat hij geest is.

Hoe wonderlijk mooi is uw eeuwige Naam.
Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim.
Uw naam is ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’.

‘Ik ben die Ik ben’ is uw eeuwige naam.
Onnoembaar aanwezig deelt U mijn bestaan.
Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij:
uw naam is ‘Ik ben’, en ‘Ik zal er zijn’.

Tekst: Hans Maat, Muziek: Kinga Ban & Adrian Roest

‘Verborgen aanwezig’ is God en zo deelt Hij ons bestaan. Ik vond dit een heel treffend stukje tekst. God deelt ons bestaan. En hij is verborgen aanwezig, want we zien Hem niet, maar kunnen Hem wel voelen. En Hij is ‘onnoembaar aanwezig’. Het is niet te benoemen hoe hij er is. We zeggen dat Hij als geest aanwezig is, we zien de gevolgen van Zijn aanwezigheid, maar de werkelijkheid is dat zelfs dit niet écht aangeeft hoe Hij aanwezig is. Het is ‘onnoembaar’.

Samen met de tekst uit de Bijbel waarin staat dat God boven ons is, onder ons, achter ons, voor ons, in ons en om ons heen is en tegelijk dus verborgen en onnoembaar aanwezig is, krijg ik persoonlijk steeds meer ontzag voor God.
Hoe bijzonder aanwezig is hij dus.

Ik moet denken aan een uitspraak van mijn kleine nichtje: “Als God overal is, dan is hij ook in deze pizza en eet ik God dus ook op”.

En mooi aan de tekst van Augustinus vind ik het vervolg: Als u over ons wordt uitgegoten valt u niet neer, nee, u richt ons op. God richt ons op in plaats van ons te laten vallen. God stroomt ook niet weg, maar brengt ons samen. Prachtige beeldspraak van Augustinus.

Augustinus schrijft in hetzelfde stukje ook:
U maakt Hemel en aarde vol van u.
Wil dat zeggen dat zij u omvatten?
Of vult u ze en blijft er dan nog van u over, omdat zij u niet kunnen omvatten?
Wat doet u met wat er over is?

Of hoeft u nergens bewaard te worden?

Maar als u alles vervult, vervult u het dan met heel uw wezen?
De dingen kunnen u niet volledig omvatten, bevatten ze dan maar een deel van u, en allemaal hetzelfde deel?

Of is er verschil, en bevatten de grote meer en de kleine minder?
Is er bij u wel sprake van een groter of kleiner deel?

Augustinus, A. (2009), Belijdenissen, Budel: DAMON, boek 1: 3, p.40, 41

Hij vraagt zich af hoe God zich verdeelt over de mensen. En hoe dat werkt.
Hebben we allemaal een verschillend stukje van God of hebben we allemaal hetzelfde stukje? Of is God toch volledig in ieder van ons, ondanks dat we Hem niet kunnen omvatten als mens? Krijgt de één meer of minder, omdat hij groter of kleiner is? Er past minder in een kind dan in een volwassene, zou een kind dan ook minder van God hebben?

In het leven heb ik vaak het idee dat het andersom is, dat een kind meer van God heeft dan een volwassene. Misschien is uiteindelijk niet belangrijk hoeveel we van God in ons hebben, maar of we er verbinding mee kunnen maken. Hebben we nog contact met onze ziel en met onze intuïtie (Gods fluisterstem in onze ziel – zie artikel: Roeping vinden). Kinderen hebben dat vaak meer dan volwassenen. Hoe ouder een kind wordt, hoe rationeler en minder verbonden met de ziel het raakt.

Wat zouden jouw antwoorden zijn op de vragen van Augustinus?
Of… moeten we hier eigenlijk geen antwoord op willen geven? Is het ook mooi om de mystiek van Gods aanwezigheid te laten bestaan? In hoeverre is het hebben van liefde voor het verkrijgen van wijsheid (filosofie) een sleutel naar geluk als het om deze vragen gaat? Mogen de vragen ook in de lucht blijven hangen?

Inleidend gebed: “Mijn God, wie bent U voor mij?”
1:1

“Nu wil een mens u prijzen, een deeltje van uw schepping… en u zet hem aan daar vreugde in te vinden.

Want zo hebt u ons geschapen, gericht op u, en ons hart kent geen rust tot het rust vindt in u.”

Augustinus, A. (2009), Belijdenissen, Budel: DAMON, boek 1: 1, p.39

 

Wat kan ons hart onrustig zijn. Veel mensen ervaren een diepe onrust in hun leven. Ze vragen zich af of ‘dit het nu is’ in hun leven. Is er niet meer? Ze vragen zich af of ze wel doen wat ze ‘moeten’ doen in hun leven. Is de richting goed, zijn de keuzes die ze maken goed. Stellen ze wel de juiste prioriteiten?

Mensen vragen zich af wat hun ‘roeping’ is. Want men voelt wel aan dat als je je roeping volgt je een leven kunt hebben dat in balans is en dan kun je ook rust gaan ervaren in je hart. En dus vragen ze zich af waarvoor zij gemaakt zijn. Waarvoor zij in de wieg zijn gelegd. Wat is je ‘levensmissie’?

En het is waar dat je rust gaat vinden als je gaat leven volgens jouw missie, jouw roeping. Het probleem is dat veel mensen het ook lastig vinden om hun roeping, hun missie te vinden. Soms is het van jongs af aan duidelijk waarvoor iemand is gemaakt, maar vaak gaat er een zoektocht aan vooraf om te vinden wat bij je past en waarvoor je in de wieg bent gelegd. En dat komt vaak door de manier hoe we tegenwoordig in het leven staan. De manier waarop ons schoolsysteem in elkaar zit en de manier waarop we denken over opvoeden. We raken verwijderd van wat er in onze ziel leeft en leren rationeel na te denken over sommen, taal en geschiedenis. Ben je boos dan krijg je de boodschap dat je ‘je moet gedragen’ en ben je verdrietig leer je dat je ‘snel je tranen moet drogen’: “ssst…, niet huilen…, ssst”.

Het kost voor sommigen dus moeite om hun ‘roeping’ te vinden. Het is een zoektocht. Wel een heel belangrijke zoektocht! En dan is er ook nog de vraag of er één roeping is voor iedereen of dat je er ‘meer’ kunt hebben.

Ikzelf zie ‘roeping’, omdat ik nogal visueel ben ingesteld, als een ‘stamboom’ voor me. Er is één stamvader, één ‘hoofdroeping’ die voor ons allemaal geldt en vervolgens vertakt zich dat in kinderen en ‘nageslachten’ van deze ‘stamvader’.

Augustinus begint zijn Belijdenissen met een inleiding waarin hij die ‘hoofdroeping’ verwoord:
“Want zo hebt u ons geschapen, gericht op u, en ons hart kent geen rust tot het rust vindt in u”.

God te prijzen is waarvoor wij hier op aarde zijn, in eerste instantie!
God heeft de hele aarde geschapen met alles wat er leeft en hij schiep ook iets dat ‘naar zijn evenbeeld’ was. Iets dat op hem leek en wat de ‘heerschappij over de aarde’ kreeg. Hij schiep iets, naar zijn gelijkenis, dat alles wat hij daarvoor had geschapen in goede banen kon leiden. We werden rentmeesters van zijn schepping.

In Genesis zegt God: “laat Ons mensen maken, naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en dat zij de heerschappij hebben over de vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over het vee, en over de gehele aarde, en over al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt…. En God zegende hen, en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt, en vervult de aarde, en onderwerpt haar…” Genesis 1: 26-28

En hoe slecht hebben wij deze taak als rentmeesters uitgevoerd! De wereld gaat kapot en ten onder. Er is armoede, leed, rampen en oorlog. Ondanks dat we gemaakt zijn naar zijn evenbeeld is het ons niet gelukt goede rentmeesters te zijn. Het enige dat overblijft, naast ons rentmeesterschap ondanks alles toch nog zo goed mogelijk uit te voeren, is God te prijzen voor zijn grote goedheid en genade dat Hij zijn schepping niet laat vallen! God prijzen dat Hij, ondanks het zooitje dat wij ervan maken, alles nog zoveel mogelijk ten goede keert en genade schenkt. Dat hij de rommel waar mogelijk achter ons opruimt.

Door ons eigen slechte rentmeesterschap is het soms lastig om te zien dat er ook mooie dingen te zien zijn waar we dankbaar voor mogen zijn. We zien vaak vooral wat er niet goed gaat. We zien de rampen in de natuur, vaak veroorzaakt door menselijk handelen dat het hele milieu overhoop heeft gehaald, we zien oorlogen die gestart worden door machtsbeluste mensen, we zien dodelijke ongelukken die veroorzaakt worden door mensen die besloten drank en drugs te gebruiken of veel te hard te rijden. En we vragen ons af of er nog wel iets te prijzen is aan God, terwijl we vergeten dat het niet Gods hand was, maar ons eigen slechte rentmeesterschap.

Maar gelukkig…, er zijn toch veel mensen die wel zien dat God geen hand heeft in al deze gebeurtenissen en die God nog steeds kunnen prijzen, zoals God het bij onze schepping heeft bedoeld.

Tegelijk zijn er ook moeilijker zaken waarin het nog ingewikkelder is om God te blijven prijzen in alles. Er zijn gebeurtenissen die ons overkomen waarin we, menselijkerwijs, niet kunnen zien hoe dat te maken heeft met ons eigen slechte rentmeesterschap. Neem bijvoorbeeld ziekte. Het overkomt je, maar je hebt er geen schuld aan. Niemand heeft er schuld aan.

Ziekte, het is iets dat bij het leven hoort. God heeft ons perfect geschapen, maar toen wij ervoor kozen om niet dichtbij Hem te blijven, maar onze eigen weg te gaan is die perfectie gebroken. Kleine foutjes in celdeling, in DNA mutaties en in ontwikkeling van cellen maken dat we allemaal een lichaam hebben dat gebreken kent. Het is niet onze schuld, maar het is een blijvende herinnering aan ons afdwalen van God. We worden er door deze gebrokenheid constant aan herinnert dat we geneigd zijn onze eigen weg te gaan en te weinig te vertrouwen op God en dichtbij Hem te blijven. Gebrokenheid brengt ons, mits we daarvoor openstaan, dichterbij God!

En dan kunnen we ondanks, bijvoorbeeld, ziekte toch weer God prijzen. Wij, een deeltje van Gods schepping, mogen God prijzen en God moedigt ons aan om dat vol vreugde te doen!

Veel mensen ervaren dat het moment waarop ze God gaan prijzen, hun hart aan God geven en hun roeping laten afhangen van wat God hen in hun hart fluistert ze rust gaan vinden. Zoals Augustinus schrijft: “ons hart kent geen rust tot het rust vindt in u”.

Niet iedereen beseft dat het God is die ze horen fluisteren in hun hart. Zij noemen het bijvoorbeeld hun diepste ‘zielsverlangen’ wat zij volgen. En daarom vind ik een andere uitspraak van Augustinus zo prachtig: “God is aan de ziel aanwezig”!
God is aan je ziel aanwezig. Als jij dus luistert naar je ziel, naar het verlangen in je ziel, naar de fluistering van je ziel, naar je intuïtie (wat de boodschap van je ziel is), dan luister je ten diepste naar de fluisteringen van God.

En in die fluisteringen kun je de generatie van jouw roeping ontdekken, vanuit het beeld van de stamboom. Er zijn, vanuit deze ‘stamvader’ van de roepingen (God te prijzen en rentmeester over de schepping te zijn) verschillende ‘kinderen’ die onze specifieke roeping omhelzen. En er zijn kinderen van die kinderen. Er zijn vele generaties van roepingen mogelijk, maar allemaal komen ze uiteindelijk voort uit die ‘stamvader’.

Welk verlangen heeft God in jouw ziel gelegd?
Heb jij een verlangen dat past bij het ‘kind’ gastvrijheid? En welke generatie van gastvrijheid past dan bij jou? Gastvrijheid in je werk? Gastvrijheid thuis? Gastvrijheid naar je buren? Of Gastvrijheid naar dak- en thuislozen?

Of heb jij een verlangen dat ast bij het ‘kind’ helpen? En welke generatie van helpen past dan bij jou? Je baas ondersteunen door de administratie voor hem te doen? Helpen door de verpleging in te gaan? Of helpen door je het huishouden te doen en te koken voor je gezin?

Ieder mens heeft zo zijn/ haar eigen roeping, passend bij het verlangen dat God in je hart legt, de talenten die je kreeg en de eigenschappen die je hebt gekregen.

Hoe vind jij jouw roeping?

  1. Waar verlang jij naar, diep in je hart en je ziel?
  2. Van welke activiteiten in je leven wordt jij het meest gelukkig?
  3. Welke talenten heb jij?
  4. Welke eigenschappen (karakter) heb jij?
  5. Wat kan jouw lichaam aan?

De antwoorden op deze vragen helpen jou om de richting van jouw roeping te vinden.

Ken je het beeld van de afgrond en het monster waarmee je aan het touwtrekken bent? Het is een prachtig beeld dat je kan helpen als het gaat om acceptatie.

Een chronische ziekte, zoals bijvoorbeeld ME, is een monster dat in je leven komt. Het monster staat aan de overkant van een diep ravijn en jij en het monster hebben beide het touw vast dat over het ravijn ligt.

Jij wil, natuurlijk, van je ziekte af. Je wilt het monster vernietigen. Om dat voor elkaar te krijgen trek je hard aan het touw. Zo hard dat je hoopt dat je het monster het ravijn in zult trekken en zult verpletteren. Je loopt alle dokters af en zoekt naar alle soorten mogelijkheden om beter te worden.

Maar het monster wil niet de afgrond in getrokken worden en gaat stevig staan en trekt terug. Je zoektocht en je gevecht om van het monster, je ziekte, af te komen wordt steeds meer een wanhopig zoeken. Elke strohalm grijp je aan. Elk onderzoek dat over jouw ziekte gaat lees je in de hoop er iets in te vinden dat je kan helpen van je ziekte af te komen. Wanhopig klem je je vast aan elke dokter, mogelijkheid en pil die je maar kunt proberen. Je zoekt het in de reguliere geneeskunde en in de alternatieve geneeskunde.

Het monster trekt echter zo hard terug dat je ondertussen zelf bijna aan de rand van de afgrond staat. En je gevecht slaat om van een wanhopig zoeken naar een manier om van het monster af te komen, naar een wanhopig zoeken naar lijfbehoud. Hoe ga je ervoor zorgen dat je niet in de put raakt, dat je niet overweldigd raakt door je ziekte? Hoe blijf je staande? Hoe blijf je positief? Je zoekt het in meditatie, yoga, spiritualiteit en ontspanningsoefeningen. En met de moed der wanhoop houd je je net staande aan de rand van die afgrond.

De enige manier om hieruit te komen is …, je raad het misschien wel als je het beeld goed voor je ziet, … het touw loslaten!

Stoppen met vechten TEGEN je ziekte, TEGEN je monster.
Maar accepteren wat er is!
Accepteren betekent niets anders dan: ‘iets voor waar aannemen’.
En jouw ziekte kun je niet meer ontkennen en zul je dus wel voor waar moeten aannemen!

Een misverstand is dat accepteren achteroverleunen is en niets doen. Accepteren is enkel het proces van zeggen: Ja, ik ben chronisch ziek! En chronisch betekent langdurig, misschien zelfs wel mijn hele leven. Ja, dat is de waarheid!

Pas als je dat kunt, echt kunt accepteren, pas dan kun je de volgende stap zetten! Ga daarin dus niet te snel en als je er nog niet aan toe ben, lees de rest van dit artikel dan later pas verder!
Acceptatie is stap 1. Je hebt tegenwoordig een ‘nieuwe’ therapie vorm die ACT genoemd wordt, Acceptance and Committment Therapy. Het is prachtig dat het woord Acceptatie eerst komt. Hoewel ik niet weet of de volgorde bewust zo gekozen is, komt het wel prachtig uit in dit verhaal.

Het vervolg van acceptatie en stoppen met vechten TEGEN je ziekte is namelijk dat je je Committeert aan jezelf en aan het zorgen voor jezelf. Je gaat vechten VOOR jezelf en VOOR de zorg voor jezelf! Je gaat daarbij wellicht opnieuw naar artsen in de reguliere of alternatieve geneeskunde, maar nu niet wanhopig zoekend naar oplossingen, maar in ontspanning zoekend naar verlichting en zorg voor jezelf. Pijn bestrijding, vitamine tekorten aanvullen, ontdekken waar je grenzen en mogelijkheden liggen. Allemaal om beter voor jezelf te kunnen zorgen!

Het beest kan je niet meer het ravijn in trekken, want je hebt het touw losgelaten. En nu beweeg je je rustig en ontspannen van de rand van de afgrond af naar een veilige plek voor jezelf waar je goed voor jezelf kunt zorgen.

Acceptatie heeft dus niets te maken met dat je geen dokter meer bezoekt of dat je niets meer doet, omdat het nu eenmaal is zoals het is. Dat zou fatalistisch denken zijn in plaats van acceptatie. Het betekent dat je vanuit de juiste mindset naar de dokter gaat. Niet uit wanhoop omdat je je zo slecht voelt, maar vanuit een nieuwsgierigheid hoe je nog iets beter voor jezelf kunt zorgen.

Bij de ACT gaat het er ook over dat je je committeert aan jouw levenswaarden. Aan wat jij belangrijk vind in het leven. Op het moment dat jij goed voor jezelf kunt zorgen, je pijn kunt bestrijden, vitamines kunt aanvullen die je tekort komt, je grenzen leert kennen door de onderzoeken die je hebt gedaan, dan kun je ook gecommitteerd werken aan jouw levenswaarden. De voorwaarde voor dat committment is dat je goed voor jezelf hebt gezorgd.

Ik moet nog denken aan één ander voorbeeld over acceptatie en over dat wachten en ontspannen daarin niet voor altijd is. Dat acceptatie NU het beste is wil niet zeggen dat het voor ALTIJD het beste is. Een voorbeeld dat helpend kan zijn voor alle mensen die denken: ik wil mijn ziekte gewoon niet accepteren! Dat is toegeven aan het monster, een nederlaag!
Het voorbeeld gaat over baby olifanten in gevangenschap. Het is een vreselijk voorbeeld en het laat de wreedheid van mensen zien. Maar het is ook een heel duidelijk beeld voor hoe wij in onze ziekte om kunnen gaan met acceptatie.

Een baby olifant in gevangenschap wordt aan de poten vastgebonden met snijdende kettingen waar hij als baby olifant nog niet sterk genoeg voor is om te breken. De baby olifant probeert te ontsnappen en heeft daarbij ontzettend veel doorzettingsvermogen. De baby olifant trekt aan de kettingen in de hoop ze te breken, maar dat lukt niet. Een olifant heeft een gigantische wilskracht. De baby olifant gaat door, ondanks dat het bloedende striemen in zijn poten krijgt en de pijn van het trekken aan de kettingen groter en zelfs ondraaglijk wordt. Pas wanneer de baby olifant echt niet meer kan, hij uitgeput is, zijn poten finaal stuk zijn en de pijn echt ondraaglijk is stopt hij.

Als volwassen olifant kan de mens de olifant los laten rondlopen. Met de herinnering aan de vreselijke pijn en strijd als baby olifant zal de olifant nooit meer proberen te ontsnappen! De ervaring uit zijn vroege jaren weerhoud de olifant ervan de vrijheid te zoeken.

Wees dus niet als die baby olifant! Probeer niet als je net ziek bent geworden te ontsnappen! Wacht, groei in je kennis over je mogelijkheden en grenzen, vul eventuele tekorten aan en neem je rust. Ontspan! Tegen de tijd dat je een volwassen olifant bent en je de kracht hebt om de kettingen te breken, ga pas dan het gevecht aan! Breek dan de kettingen open en kies voor de vrijheid!

Maar accepteer je gevangenschap in je ziekte, VOOR NU!
En ontspan…