Wat kunnen we soms wankelen in ons leven. Je energie lekt weg, je worstelt met tegenslagen, je ervaart de druk van je volle agenda, de veelheid aan taken en verwachtingen. Het evenwicht is weg. Je zou je balans terug willen vinden, zodat je met vaste en krachtige tred verder kunt op jouw weg.

Als je zo blijft wankelen dan weet je namelijk dat de stress, haast, druk en energieloosheid zullen blijven en zelfs erger zullen worden. De druk op je relatie is al groot, je hebt geen tijd meer voor elkaar. Je kinderen komen in het gedrang en je hebt geen tijd meer voor je vrienden. Je bent vaker ziek, hebt hoofdpijn en/ of voelt je grieperig. En het ergste is, er is helemaal geen tijd meer voor jou. Voor jou als persoon, voor waar jij van geniet, voor datgene waarvoor jij bedoeld bent.

Steeds houd ik de HEER voor ogen, met hem aan mijn zijde wankel ik niet.
Psalm 16:8

1. Wankelen

Als je niet op de weg let en op waar je loopt, dan kun je aan het wankelen worden gebracht. Er zit een kuil in de weg, er ligt een steen of je loopt ineens naast de weg in plaats van erop. Dat soort oneffenheden kunnen je aan het wankelen brengen als je ze niet ziet.

Als jij je ogen niet op jouw levensweg gericht houdt kun je ook in je leven aan het wankelen gebracht worden. Je raakt de connectie met de weg kwijt. Je loopt niet meer op je weg, maar bent scheef gegaan. Je bent misschien wel meegegaan met een voorstel waarvan je dacht dat het een goede keuze voor jou was. Je hebt totaal niet in de gaten dat die keuze je niet op jouw weg houdt, maar je er vanaf trekt naar de berm. Dat je door die keuze niet meer op Gods weg voor jou loopt, maar er naast. Het gevolg is dat je wankelt en uit evenwicht raakt. Je ervaart stress, de dingen lukken niet meer zoals jij het wil. Pas als het te laat is merk je dat je niet meer op jouw weg was.

Dit is slechts een voorbeeld van de vele manieren waarop je aan het wankelen gebracht kan worden en uit evenwicht kunt raken. Je kunt je ogen, in plaats van op de weg, richten op mooie aanbiedingen, spullen, advertenties, beloftes, verwachtingen van anderen, verwachtingen van jezelf, taken, afspraken, eisen van anderen aan jou, etc., etc.

Waar zijn jouw ogen op gericht? Waardoor ben jij uit evenwicht geraakt?

2. Jezus is de weg

Jezus is de weg, de waarheid en het leven. Als we onze ogen dus niet meer op de weg hebben gericht, als we uit evenwicht zijn geraakt dan hebben we onze blik niet meer op Jezus gericht. Al die andere dingen waar we ons op kunnen richten bevatten niet de waarheid en het leven, maar kunnen ons aan het wankelen brengen. Om niet te wankelen moeten we onze ogen op de weg gericht houden, op Jezus dus. Als je op de weg ziet dan zie je ook of er wat aan komt dat gevaarlijk is (diepe kuil) of juist goed is (een stukje verhard pad langs diepe modderplassen). Je ogen op de weg, op Jezus, gericht houden geeft onderscheidingsvermogen en geeft inzicht in de waarheid. Als je de Heer (zijn weg voor jou) voor ogen hebt, wankel je niet.

Hoe houd jij je ogen op Jezus gericht? Wat zou je nog kunnen doen om de Heer voor ogen te houden?

We hebben voedsel nodig om te groeien. Gods woord is ons dagelijks brood! Het gezondste voedsel dat er is! Lees je dagelijks in Gods woord om het tot je te nemen? Of lees je liever de krant, een tijdschrift, een roman … facebook en twitter? Welk voedsel neem jij tot je?

God zegt aan Ezechiël: ‘Luister naar mij, doe je mond wijd open en eet wat ik je geef!’ God geeft hem een boekrol vol klaagliederen en andere zware kost. Hij eet en het is in zijn mond zoet als honing (Ezechiël 2 en 3).

Eet wat God geeft!
De boekrol staat niet alleen voor Gods woord. Ezechiël krijgt de opdracht datgene te eten wat God hem in zijn leven geeft aan gebeurtenissen. Elke gebeurtenis in je leven kan jou helpen om te groeien! Je kunt leren van wat je meemaakt. Het is de kunst van het leven en het geloof om samen met God de gebeurtenissen in jouw leven een plekje te geven. Wat kun je ervan leren, vervolgens de gebeurtenis achter je te laten en de les mee te nemen naar de toekomst. Dit is een moeilijke opgave, je kunt het niet alleen! God maakt het voedsel in je mond, als je eet, zoet als honing! Jakobus spreekt er ook over. Hij schrijft: Neem een voorbeeld aan het geduldige lijden van de profeten die in de naam van de Heer spraken. Degenen die standhielden prijzen we gelukkig (Jakobus 5:10-11). Het is niet zomaar je lijden verdragen van wat je haat. Het is een keuze welke houding je wilt aannemen om de moeilijkheden onder ogen te zien. Wil je op weg gaan en de worsteling aangaan om je lijden in liefde te leren aanvaarden?

Nadat Ezechiël heeft gegeten wat God aan hem geeft, gaat hij vertellen aan de mensen wat hem is overkomen. Hij vertelt wat hij heeft gegeten. Hij getuigt. Als we iets proeven, weten we vooraf niet of het zal smaken, als het heerlijk blijkt te zijn dan willen we het graag met anderen delen, we schrijven een review of een blog. Of we posten een foto van onszelf op facebook met een uitgebreid verhaal over hoe lekker het eten was. We delen onze ervaring met iedereen. Vertel jij ook over het voedsel dat je van God krijgt? Deel je wat je gelezen hebt in Gods woord of wat God jou heeft verteld tijdens je stille tijd? Getuig je van Gods daden in jouw leven?

Als je deelt, ga je vrucht dragen! Dan ben je een goede rank aan de wijnstok! Je gaat God liefhebben EN je naaste als jezelf … omdat hij is zoals jij! Het grootste gebod, de moeilijkste opdracht: liefhebben. Zelfs je vijand kun je dan gaan liefhebben. Je gaat met andere ogen naar de wereld kijken en naar de mensen om je heen. Je bent een vuur geworden! Aanstekelijk! Als jij in de wijnstok blijft, dan blijft God in jou, alleen dan kun je vrucht dragen en kun je stormen weerstaan! Alle ranken die geen vrucht dragen worden verwijderd van de wijnstok, ze verdorren en worden verbrand. De ranken die vrucht dragen zullen vrucht blijven dragen! Wat je God vraagt in ‘Jezus naam’ zal je gegeven worden! (Johannes 15)

Het water dat God ons geeft is om van te genieten! Voedsel voor onze ziel. Rust geeft het juiste inzicht in wat gezond is voor ons en waar we van kunnen genieten. Het geeft de tijd om te genieten en de gezonde keuzes te maken. Met het juiste voedsel groeien we langzaam en komt er een sprietje boven de grond uit. Een sprietje dat een prachtige plant zal worden, bestand tegen weer en wind. 

Vanuit de stilte die we hebben gevonden ervaren we hoeveel er te genieten is in ons leven en ontdekken we wat God ons elke dag geeft! Als we rust in ons leven hebben gebracht kunnen we genieten van de muzieklessen van onze kinderen, van de fietstocht naar ons werk, van het bezoek aan familie, we gaan zelfs meer genieten van slapen en eten. We leren te leven met aandacht, omdat we onszelf meer aandacht geven. Alles wat je aandacht geeft groeit! Ook jijzelf! Geniet dus van jezelf en geef jezelf de aandacht die je verdient! Alleen als je zelf voldoende energie hebt ontvangen heb je genoeg om uit te delen. Zodra je gaat uitdelen van iets wat je zelf niet hebt… vergroot je de kans op een burn-out!

Genieten helpt je om naast aandacht te hebben voor alles wat je wil doen in het leven en de keuzes die je wilt maken, ook te ontspannen en de harmonie te vinden. Loslaten, niet te hard werken en vrede te hebben met hoe het met je is. Balans vinden is in eerste instantie niet een kwestie van hard werken. Hard werken aan het vinden van balans kan ook gevoelens geven van mislukking en onzekerheid. Het vinden van balans is als het vangen van een wild dier: als je het najaagt rent het voor je weg. Juist het rustig stil zitten brengt het naar je toe.

Jezus zei: ‘Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken’ (Johannes 15:5) Het zaadje dat in de aarde is gezaaid om te ontkiemen bestaat niet alleen uit ons eigen DNA! Jezus was al die tijd in ons en wij in Hem! Jezus wil in ons wonen, in ons hart! Ons voedsel komt via de wijnstok tot ons. Zonder wijnstok… geen voedsel. Jezus is onze wijnstok! Zolang wij in Hem blijven en Hij in ons… kunnen we voedsel ontvangen uit de aarde. Het water dat in de aarde aanwezig is kan alleen via de wijnstok, Jezus, bij ons komen. Jezus is degene die de weg voor ons heeft vrij gemaakt naar het voedsel dat wij zo nodig hebben. Hij is voor ons aan het kruis gegaan, zodat er een weg is naar Vrede. Wat is nu dat gezonde voedsel voor ons om te groeien, krachtig te worden en in stormen overeind te blijven?

Jezus zei: “Ik ben het brood dat leven geeft” (Johannes 6:35). Voor onze geestelijke groei hebben we Jezus nodig, Hij wil onze geestelijke honger stillen! Hij leidt ons naar het eeuwig leven! Gods Woord wordt ook vaak vergeleken met voedsel als brood (Jesaja 55:10-11), als melk en als vast voedsel (Hebreeën 5:12,14). Als we Gods Woord tot ons nemen en eten, dan blijven we gezond en groeien we tot prachtige ranken aan de wijnstok!

God zaait ons uit over de wereld. Wij zijn in de wereld gezaaid om te zijn als een licht in de duisternis, als zout in een flauwe maaltijd. Om een grote boom te zijn die opvalt. Maar we vallen eerst als zaadjes in de aarde, in het donker… in de stilte… Daar mogen wij zijn om te ontkiemen en sterk te worden. Daar ontdekken we wie wij zijn en waarvoor God ons bedoeld heeft, zodat we het juiste licht zullen verspreiden, het beste zout zullen zijn en precies de goede boom zullen worden.

God heeft het zo gemaakt dat een zaadje tot groei kan komen in de stilte van de aarde. Daar begint elke plant, elke bloem, elke boom… diep in de aarde! Een zaadje dat op de aarde valt heeft het veel moeilijker om te ontkiemen. Het is nodig eerst te ontkiemen in de aarde en te groeien voor we sterk genoeg zijn om de storm en de regen te kunnen weerstaan. De aarde, de stilte is een veilige plek waar we de rust kunnen vinden om tot ontkieming te komen. Om te groeien is het nodig om eerst, net als zo’n zaadje, de stilte op te zoeken. Weg van alle ruis en drukte. Ontspannen, luisteren naar Gods woorden en Hem beter leren kennen. We worden gesterkt, trekken de  ‘wapenrusting’ van God aan en ontwikkelen onze ‘geestelijke spieren’ (Efeziërs 6:10-17). In de stilte kun je groeien en alles leren! God is er! Hij kwam bij Elia op de Horeb (1 Koningen 19) niet in een stormwind, maar… als gefluister in de stilte. God spreekt door allerlei dingen in ons leven. Hij gebruikt muziek, gebeurtenissen, mensen, ontmoetingen en zoveel dingen meer. Als wij ons in de stilte terugtrekken kunnen we daarin Gods stem herkennen en verstaan. God geeft ons in de stilte van de aarde steeds een beetje water om te groeien. Hij geeft ons elke dag weer mooie dingen, mensen, en natuur om ons heen.

Blijven wij in die stilte liggen om te ontkiemen? Of werken we onszelf uit de aarde en rennen we het leven in? Volle agenda’s, verwachtingen van anderen en van onszelf… ze trekken ons uit de aarde naar boven en in een razende storm rennen we voort. Het leven gaat door, het vraagt van ons te gaan, te lopen en niet op te houden. Actie, geld verdienen, hypotheek betalen, boodschappen doen, huishouden doen, kinderen naar club en muziek, activiteiten voor de kerk, o ja… en af en toe even een bliksembezoek aan familie of vrienden als we dat er tussen gepropt krijgen in onze agenda. Haast, stress, burn-out …, al bijna de normaalste zaak. We kijken er al bijna niet meer van op als we horen dat iemand met een depressie of burn-out thuis zit.

Die stilte… die rust… die we beginnen te missen in ons drukke leven, waar we naar gaan verlangen… en die God ons al bij de schepping had gegeven, die stilte hebben we nodig om te ontkiemen! Als we de stilte opzoeken, tot rust komen en de stemmen weer langzaam stil worden in ons hoofd. Als het geraas van de storm ver weg is. Worden we ons ineens bewust van wie we zijn, we voelen een diep verlangen in ons opkomen, we ervaren Gods nabijheid en kracht. We ontdekken waarvoor God ons bedoeld heeft.

We worden geboren, we groeien op en komen tot volwassenheid. In de Bijbel wordt het geloofsleven vaak vergeleken met deze fasen in een mensenleven. Geloven als een kind en groeien naar geestelijke volwassenheid. Het geloofsleven wordt met veel, voor ons herkenbare, dingen vergeleken. Het gaat over wat nodig is om tot geestelijke groei te komen.

Het geloof wordt wel vergeleken met een mosterdzaadje (Mattheüs 17:20 en Lucas 17:6).
Zo klein als zo’n mosterdzaadje begint, zo groot is de boom die daaruit kan groeien, mits het zaadje op goede bodem valt en voldoende rust, water en warmte krijgt. Ons geloof is als zo’n mosterdzaadje dat klein begint en heel groot kan worden! God zaait het geloof als kleine zaadjes uit. In elk hart een zaadje.

Groeibenodigdheden
Elk zaadje heeft als eerste de stilte van de aarde nodig om te ontkiemen. Diep in de aarde weggedoken, ver weg van het lawaai en de onrust barst het zaadje open. Je geloofszaadje heeft daarnaast ook water nodig, voedsel voor je ziel. Komt er in jouw ziel voldoende voedsel binnen voor jouw geloofszaadje? Of is het water dat je ziel binnenkomt vergiftigd? Misschien denk je daar niet eens over na, of wat bij jou naar binnenkomt door je zintuigen wel zuiver is. Ben je kritisch op wat je leest, kijkt, beluisterd? Of drink je alles wat je voorgeschoteld krijgt zonder nadenken op? Hoe klein of groot je plantje van geloof al is, het heeft altijd voedsel nodig om verder te groeien. En je mag een grote boom worden die door iedereen gezien wordt. Geef dus voldoende aandacht aan je geloof en aan het voedsel dat je tot je neemt, zodat je echt een mooie boom kunt worden!

Een zaadje heeft ook warmte nodig om te ontkiemen en te groeien. Is er voldoende warmte in jouw hart? Sta je in verbinding met mensen om je heen die Gods vuur uitstralen en zo je hart verwarmen? En is jouw hart zo warm geworden dat ook jij Gods vuur gaat uitstralen? Ben jij ook aanstekelijk en verspreid Gods vuur in jouw hart zich ook naar andere mensen om je heen? Niets ontkomt aan de warmte van het vuur en zo warm mag jouw hart worden. Het komt het ontkiemen en groeien van het geloofszaadje ten goede!

Zo kunnen we uiteindelijk een grote boom worden, geplant aan waterstromen, die zijn vrucht geeft op Zijn tijd. Ons blad zal niet verwelken en alles wat we doen zal lukken… (psalm 1)
Als ons geloof zo ver gegroeid is, hoe bijzonder en wonderlijk zal dat zijn! Dan kunnen we pas echt een lichtend licht en een zoutend zout zijn.

Een paar vragen om voor jezelf eens over na te denken:

  • Valt het zaadje in jouw hart op een goede bodem?
  • In welke aarde valt het zaadje bij jou in jouw hart?
  • Is er voldoende rust in jouw hart? Of maak je je voortdurend zorgen en is je hart onrustig?
  • Is er stilte en ruimte om je geloof te laten ontkiemen in je hart?
  • Welk voedsel komt jouw ziel binnen?
  • Is er voldoende warmte in jouw hart?

Tijdens de TotalBalance coaching en groepstrajecten hebben we hier aandacht voor! We denken dan samen na over hoe je stilte en rust kunt vinden, jouw ziel kunt voeden en je hart verwarmen.

Persoonlijke ontwikkeling, ontdekken wie je bent, tijd voor jezelf, etc. We zijn altijd maar op zoek naar onszelf, doen mee aan cursussen, lezen boeken, gaan op retraite. Maar zijn we niet veel te veel op onszelf gericht door dit te doen? Moeten we onszelf niet meer ‘verloochenen’ en ons meer op de ander richten?

Ik zou zeggen: “Ja en nee”.
In de huidige maatschappij waar individualisme en het zoeken naar geluk hoogtij viert is het gevaar denk ik zeker aanwezig dat we teveel met onszelf bezig zijn. Dat we alleen nog maar zoeken naar ons eigen geluk, naar wie we zijn, naar ons levensdoel. En dat we daarbij de mensen om ons heen uit het oog verliezen.

Aan de andere kant zien we ook legio voorbeelden in de huidige maatschappij en 24-uurs economie van mensen die zichzelf voorbij lopen. Mensen die totaal geen aandacht hebben voor zichzelf, maar gericht zijn op anderen en op hun werk. De mensen die liever voor hun familie en vrienden zorgen dan voor zichzelf. De mensen die zichzelf totaal vergeten en overspannen of zelfs burn-out raken. Het is de welvaartsziekte van deze tijd misschien wel. Het schrijnende is dat zij, als het erop aankomt, er helemaal niet écht voor de ander kunnen zijn, hoe hard ze ook hun best doen. De oorzaak ligt meestal in het feit dat ze zo hard hun best doen voor de ander en zichzelf vergeten..

Je leven aan God geven

Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen. (Mattheus 16:24).
Jezelf verloochenen betekent dat je jezelf niet belangrijk vind. Dat je jezelf opoffert. Dat je ‘ontrouw’ bent aan jezelf. Jezus zegt hier dat je jezelf moet opofferen en je kruis moet opnemen om Hem te kunnen volgen.

Het staat haaks op onze zoektocht naar ons eigen geluk! En de vraag rijst of we niet veel te veel bezig zijn met het bezoeken van cursussen, coaches en weekenden waar je op zoek gaat naar jezelf, je identiteit en talenten. Is het zoeken naar zelfinzicht, het maken van krachtige keuzes en het stellen van concrete doelen om in balans te komen eigenlijk wel zo’n goed idee?
Moeten we niet veel meer bezig zijn met het zorgen voor elkaar, dan het zorgen voor onszelf? Jezelf opofferen in liefde voor je vrienden? Jezus zegt immers ook: Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. (Johannes 15:13).

Uiteindelijk zegt Jezus dit op het moment dat Petrus hem bestraft over zijn voorzegging dat hij naar Jeruzalem zal gaan en daar zal lijden. Jezus zegt dit om zijn discipelen te waarschuwen dat wie Hem volgt zijn leven zal verliezen. Dat is voor de discipelen op verschillende manieren ook echt zo uitgekomen. Petrus is niet de visserman met het, in die tijd gewone, gezinsleven geworden. De discipelen volgden Jezus en daarmee volgden ze niet meer de door hen zelf uitgestippelde weg in het leven. Dat offerden zij op voor Jezus. Je leven verliezen voor Jezus betekent dat je zelf niet meer beslist over je levensbestemming, maar dat je op zoek gaat naar Gods wil voor jouw leven.  Dat je trouw bent aan Gods weg en niet aan jouw eigen weg.

Loslaten wie we denken te zijn

Daarbij ontdekken we dat we toch steeds onszelf meenemen bij alles wat we doen. Onze persoonlijkheid, onze talenten, onze valkuilen, onze patronen en onze ervaringen horen bij ons en gaan altijd mee. En ook deze kunnen belemmerend werken als het gaat over het ‘er zijn voor anderen’. We kijken door onze eigen bril naar de wereld, we hebben oordelen over anderen en reageren soms onbewust op gedrag van anderen. Allemaal ingegeven door wie we zijn, wat we hebben ervaren in ons leven en de patronen die we hebben ontwikkeld. Ook daarin kunnen we onszelf meer verloochenen. Onszelf opofferen voor God betekent ook dat we gaan loslaten wie wij denken dat we zijn om te worden zoals God ons bedoeld heeft. Pas dan kunnen we echt de ander gaan zien door Gods ogen. Als je vrij bent van jezelf, kun je er werkelijk zijn voor de ander. God kan dat offer van jouw leven inzetten om er voor een ander te zijn!

 

Als je vrij bent van jezelf, kun je er werkelijk zijn voor de ander.

 

Aandacht voor jezelf

Om niet in de valkuil te stappen van egoïsme en teveel met jezelf bezig zijn is het dus belangrijk om altijd de juiste intentie voor ogen te houden.
Zoek een coach, ga naar cursussen, lees boeken, bezoek weekenden. Ja, ga op zoek naar zelfinzicht en balans. Maar doe dat met de intentie om Gods weg voor jou te vinden, je leven op te offeren en in Gods handen te leggen en af te leggen wie je dacht dat je was en te worden wie je werkelijk bent! Psalm 16 zegt: ‘U leert mij hoe ik leven moet’. (Het Boek)
Zoek niet zozeer naar je eigen geluk, maar leer om je patronen en ervaringen opzij te zetten zodat je gevuld kunt worden met Gods liefde en van daaruit de ander kunt gaan zien. Leer jouw manier van reageren kennen, zodat je het bewust kunt gebruiken of bewust achterwege kunt laten. Het bijzondere is… als je dat doet en vanuit die intentie op zoek gaat en Gods weg voor jou gaat volgen wordt je gelukkig! Je zoekt niet naar je eigen geluk, maar naar Gods wil en je wordt gelukkig!

Zorg ook voor jezelf, want als jij niet meer overeind kunt blijven staan, hoe kun je er dan nog voor de ander zijn?! God heeft ons gemaakt en wil ons ook gebruiken. Het is belangrijk dat we goed zorgen voor Gods schepping, onszelf. Als jij jezelf opoffert, dan ben je dus een offer voor God. Voor het offerlam werd goed gezorgd, het mocht geen gebrek hebben op het moment dat het aan God geofferd werd. Anders werd het niet aanvaard. Nu weten wij dat wij allemaal ‘een gebrek’ hebben. Wij zijn niet volmaakt. Daarom is Jezus voor ons aan het kruis gestorven en worden wij alsnog, ondanks ons ‘gebrek’ aanvaard. Maar dat is geen vrijbrief om niet meer te werken aan onze gebreken en goed voor onszelf te zorgen!

Breng balans in  aandacht voor de ander en aandacht voor jezelf. En vraag God de juiste balans daarin voor jouw leven duidelijk te maken.

 

“I will take care of me for you, if you will take care of you for me.”
Jim Rohn

 

TotalBalance

Daarom vind ik het zo belangrijk dat het TotalBalance programma er is! Juist dit coach programma is er op gericht om te onderzoeken wat God ons te zeggen heeft. Het is erop gericht om Gods liefde voor ons te gaan zien en te gaan ervaren. Om Gods weg voor ons te ontdekken en daarnaar te gaan leven. Het hele programma is er op gericht om in balans te komen, allereerst met God en daarna jezelf en de ander. Het is belangrijk om zelf voldoende gevuld te zijn met Gods liefde om daarna die liefde uit te kunnen delen aan anderen!

Het programma gaat dan ook over 5 thema’s. Het eerste thema is natuurlijk het thema geloven. U wijst mij de weg naar het leven: overvloedige vreugde in uw nabijheid (Psalm 16:11) Daarna volgen groeien, genieten, gezond leven en liefhebben. Thema’s die je helpen je te bevrijden van jezelf, je op God te richten en een goed offer aan Hem aan te bieden. We zijn immers een tempel van de Heilige Geest (1 Korinthiers 6:19). Dat betekent ook dat we niet van onszelf zijn, maar aan God toebehoren. En dat we dus op zoek moeten blijven naar Gods wil in ons leven. Daarom heeft het TotalBalance programma als basis het gebed en de Bijbel.

Kijk ook eens naar het TotalBalance Kracht & Balans weekend! Een ‘basisweekend’ waarin de basis van het programma aan bod komt en je een eerste start kunt gaan maken met de 5 thema’s. Je gaat ontdekken wat in jouw leven nog aandacht nodig heeft en stelt concrete doelen om daarmee aan de slag te gaan.